Σελίδα:Isaak Syrian K.Pantokratorinos.pdf/205

σιωπῆς εἰς τὴν ψυχὴν αὑτοῦ. Ἐὰν καθ' ὑπόθεσιν θέσης όλας τὰς ἐργασίας τῆς μοναχικῆς πολιτείας εἰς τὸ ἓν μέρος τοῦ ζυγίου, εἰς δὲ τὸ ἄλλο τὴν σιωπήν, θέλεις εὕρει αὐτὴν νὰ ὑπερβαίνῃ πάσας κατὰ τὸ βάρος. Πολλαὶ συμβουλαὶ καὶ δι δασκαλίαι ὑπάρχουσι τῶν ἀνθρώπων περὶ ἀρετῶν· ὅταν ὅμως ἀποκτήση τις τὴν ἀρετὴν τῆς σιωπῆς, εἶναι περιττὸν εἰς αὐ τὸν ἡ φυλακὴ τούτων τῶν συμβουλῶν καὶ διδασκαλιῶν· καθότι αὐτὸς εὑρίσκεται ἀνώτερος τούτων, καὶ πλησιάζει εἰς τὴν τε λειότητα. Βοηθεῖ δὲ ἡ σιωπὴ καὶ τὴν ἡσυχίαν· πῶς δὲ τοῦ το; ἄκουσον· διότι εἶναι ἀδύνατον, ὅταν συγκατοικῶμεν, ἢ εὑρισκώμεθα μετὰ πολλῶν ἀνθρώπων, νὰ μὴ συναπαντήσω- μέν τινα, καὶ συνομιλήσωμεν μετ' αὐτοῦ· ἐπειδὴ οὔτε ὁ ἰσάγ γελος ἐκεῖνος Αρσένιος, ὅστις ὑπὲρ πάντας ἠγάπησε τὴν ἡσυχίαν, ηδυνήθη ν' αποφύγη τοῦτο· ἐπειδὴ δὲ τὸ νὰ συναπαν τηθῶμεν μετὰ τῶν πατέρων καί ἀδελφῶν, εἶναι ἀδύνατον ν' α ποφύγωμεν ὡς καὶ τὴν ἐξαίφνης συναπάντησιν αὐτῶν, ἐπίσ σης καὶ νὰ ν' ἀπερχώμεθα εἰς τὴν ἐκκλησίαν, ἢ εἰς ἄλλο μέ ρος. διὰ τοῦτο ὅταν ὁ ἀξιομακάριστος ἐκεῖνος ἄνθρωπος εἶδεν, ὅτι ὑπῆρχεν ἀδύνατον ν' ἀποφύγῃ τοὺς ἀνθρώπους, καὶ νὰ ἡσυχάσῃ εἰς τὸ κελλίον αὑτοῦ, χωρὶς νὰ δέχηταί τινα ἄν- θρωπον ἐκ τῶν εὑρισκομένων εἰς ἐκείνους τοὺς τόπους, έμε θοδεύθη καὶ ἔμαθεν ἐκ τῆς σοφίας τῆς θείας χάριτος τοῦτον τὸν τρόπον, ἤγουν τὴν παντοτεινὴν σιωπήν· καὶ ἐὰν ἐνίοτε ἤνοιγεν ἐξ ἀνάγκης τὴν θύραν τοῦ κελλίου του εἴς τινας τῶν ἐρχομένων, ἀλλὰ καὶ οὗτοι εὐχαριστοῦντο μόνον ἐκ τῆς θεω ρίας αὐτοῦ, τοὺς δὲ λόγους, ἢ τὴν ὁμιλίαν αὑτοῦ ἐθεώρουν περιττά. Πολλοὶ ἐκ τῶν πατέρων διὰ ταύτης τῆς διαγωγῆς τοῦ Αρσενίου ἔφθασαν εἰς μεγάλην πνευματικὴν κατάστασιν καὶ προεφύλαξαν ἑαυτούς· ἐπειδὴ ἔλαβον προσθήκην τοῦ πνευμα- τικοῦ πλούτου ἐκ τῆς διδασκαλίας, τὴν ὁποίαν ἐδέξαντο ἐκ τῆς διαγωγῆς τοῦ μακαρίου ἐκείνου ἀνδρός· καί τινες ἐξ αὐτ