Σελίδα:Isaak Syrian K.Pantokratorinos.pdf/198

τὴν ὁμοίωσιν τοῦ ἡνιόχου συνηθίζει νὰ ἐπιβαίνῃ εἰς τὸν νοῦν, ἀφοῦ λάβη μεθ᾿ ἑαυτοῦ ὅλα τὰ πάθη, καὶ νὰ εἰσέρχηται εἰς τὴν ταλαίπωρον ψυχήν, καὶ νὰ καταποντίζει αὐτὴν διὰ τῆς συγχύσεως. Εννόησον δὲ καὶ τοῦτο· μὴ γίνου εἰς τοὺς στί χους τῆς ψαλμῳδίας σου, ὡς νὰ δέχησαι παρ᾽ ἄλλου τοὺς λόγους, ἵνα μὴ νομίσης πάντοτε, ὅτι αὐξάνει τὸ ἔργον τῆς μελέτης, καὶ παραβλέψης τελείως τὴν κατάνυξιν καὶ τὴν χα- ράν, τὴν προκύπτουσαν ἐξ αὐτῶν· ἀλλ' ὡς ἰδικούς σου νὰ λέ- γῆς τοὺς λόγους εἰς τὴν προσευχὴν μετὰ κατανύξεως καὶ νὰ νοῆς τὰ ὅσα λέγης, ὡς ἐκεῖνος, ὅστις γνωρίζει μετὰ θε τικότητος τὸ ἑαυτοῦ ἔργον. Ἡ ἀκηδία γεννᾶται ἐκ τοῦ μετεωρισμοῦ τῆς διανοίας· ὁ δέ δὲ μετεωρισμὸς ἐκ τῆς ἀργίας τῶν ἔργων καὶ τῆς ἀναγνώ σεως, καὶ ἐκ τῶν ματαίων συνομιλιῶν, ἡ ἐκ τοῦ κόρου τῆς κοιλίας. Ὅστις δὲν ἀντιλέγει εἰς τοὺς ὑπὸ τοῦ ἐχθροῦ εἰς ἡμᾶς ὑποβαλλομένους λογισμούς, ἀλλὰ διὰ τῆς πρὸς τὸν Θεὸν ἱκεσίας ἀποδιώκει αὐτούς, τοῦτο ὑπάρχει σημεῖον, ὅτι ὁ νοῦς αὐτοῦ ἐσοφίσθη παρὰ τῆς χάριτος τοῦ Θεοῦ, καὶ ἡ φρόνησις αὐτοῦ ἠλευθέρωσεν αὐτὸν ἀπὸ πολλοὺς κόπους, καὶ διὰ τῆς συν- τόμου ταύτης ὁδοῦ, τὴν ὁποίαν ἐξεῦρεν, απέφυγε την πολ λὴν περιπλάνησιν τῆς μακρᾶς ὁδοῦ τῆς ἀντιῤῥήσεως· καθότι εἰς πᾶσαν περίστασιν δὲν δυνάμεθα ν' ἀντιλέγωμεν εἰς ὅλους τοὺς ἐναντίους λογισμοὺς πρὸς παῦσιν αὐτῶν, ἀλλὰ πολλά- κις λαμβάνομεν πληγὰς ἐξ αὐτῶν, τὰς ὁποίας δὲν δυνάμεθα νὰ θεραπεύσωμεν εἰς πολὺν καιρόν· ἐπειδὴ προσπαθεῖς νὰ φι- λονεικήσῃς ἐναντίον ἐκείνων, οἵτινες ἔχουσιν ἤδη ἐξακισχι- λίους χρόνους πολεμοῦντες τὸν ἄνθρωπον καὶ γίνεται τοῦτο, τὸ νὰ ἀντιλέγης εἰς αὐτούς, ἀφορμὴ ἑτοιμασίας πολέμου, δι' ου θέλουσι δυνηθῇ νὰ σὲ πληγώσωσι περισσότερον, παρ' ὅσον σὺ διὰ τῆς σοφίας σου καὶ τῆς φρονήσεως αὐτούς· ἀλλὰ καὶ ἂν τυχόν νικήσῃς αὐτούς, ὁ ρύπος ὅμως τῶν λογισμῶν θέλει να