Σελίδα:Isaak Syrian K.Pantokratorinos.pdf/186

θαρᾶς προσευχῆς περιορίζονται· διότι καὶ οἱ στεναγμοί, καὶ αἱ γονικλισίαι, καὶ αἱ καρδιακαὶ δεήσεις, καὶ οἱ γλυκύτατοι κλαυθμοί, καὶ πάντα ἐν γένει τὰ σχήματα τῆς προσευχῆς, ὡς προεῖπον, ἕως εἰς τὴν καθαρὰν προσευχὴν ἔχουσι τὸν ὅρον καὶ τὴν ἐξουσίαν νὰ κινῶνται· ἐκεῖθεν δὲ τῆς καθαρᾶς προσευ- χῆς, ὅταν διαβῇ τὸν ὅρον τοῦτον, δὲν ἔχει πλέον ἄδειαν ή διά νοικ οὔτε εἰς προσευχήν, οὔτε εἰς κίνησιν, οὔτε εἰς' κλαυθμόν, οὔτε ἐξουσίαν ἔχει, οὔτε αὐτεξουσιότητα, οὔτε δέησιν, οὔτε ἐπιθυμίαν, ἢ ἡδονήν τινος πράγματος, τὸ ὁποῖον ἐλπίζει εἰς τὴν παροῦσαν ζωήν, ἢ εἰς τὴν μέλλουσαν· καὶ διὰ τοῦτο μετὰ τὴν καθαρὰν προσευχὴν ἄλλη προσευχὴ δὲν ὑπάρχει· καὶ πᾶ σα ἡ κίνησις καὶ πάντα τὰ σχήματα τῆς προσευχῆς ἕως ἐδῶ ὁδηγοῦσι τὸν νοῦν διὰ τῆς δυνάμεως τῆς αὐτεξουσιότητος, διὰ τοῦτο ἐπίκειται ἀγὼν εἰς αὐτήν. Μετὰ δὲ τὸν ὅρον τοῦτον ἔπεται ἔκπληξις καὶ θαυμασμός, καὶ ὄχι προσευχή· ἐπειδὴ παύουσι τὰ ἔργα τῆς προσευχῆς, καὶ ὁ νοῦς εὑρίσκεται εἰς θεωρίαν πλέον, καὶ ὄχι εἰς προσευχήν. Πᾶς τρόπος προσευχῆς γίνεται διὰ κινήσεων, ὅταν ὅμως ὁ νοῦς εἰσέλθῃ εἰς τὰς πνευματι κὰς κινήσεις, ἐκεῖ πλέον δὲν προσεύχεται προσευχήν. Αλλο εἶναι ἡ προσευχή, καὶ ἄλλο ἡ δι' αὐτῆς θεωρία, ἂν καὶ ἡ μία λαμ- βάνῃ ἐκ τῆς ἄλλης τὰς ἀφορμάς· διότι ἡ μὲν προσευχὴ εἶναι σπόρος, ἡ δὲ θεωρία εἶναι δράγματα σταχύων· ὁπότε καὶ ὁ θεριστής μετὰ ἀνεκλαλήτου χαρᾶς ἀπορεῖ καὶ ἐξίσταται, πῶς ἐξ ὀλίγων γυμνῶν κόκκων, τοὺς ὁποίους ἔσπειρεν, ἐξαίφνης ἐβλάστησαν εἰς αὐτὸν τοιούτους ζωηρούς στάχυας. Πᾶσα για νομένη προσευχὴ εἶναι ἡ δέησις, ἡ αἴτησις, ἢ εὐχαριστία, ἢ αἴνεσις· ἐξέτασον λοιπόν, ἐὰν ὑπάρχη κανὲν ἐκ τούτων, ὅταν ὁ νοῦς διαβῇ τὸν ὅρον τῆς προσευχῆς, καὶ εἰσέλθῃ εἰς τὴν χώραν ἐκείνην τῆς θεωρίας. Ἐγὼ ἐρωτῶ ἐκεῖνον, ὅστις γνω- ρίζει τί ἐστι θεωρία· διότι δὲν ὑπάρχει εἰς πάντας ἡ αὐτὴ διά κρισις, ἀλλ' εἰς ἐκείνους μόνον τοὺς θεωρητικοὺς καὶ ὑπηρέ τας τούτου τοῦ πράγματος, οἵτινες ἠξιώθησαν παρά Θεού