νὰ μεταβῇ εἰς ἄλλον στίχον. Ενίοτε πάλιν ἐκ τῆς προσευ χῆς γεννᾶται θεωρία τις, ἥτις παύει ἐκ τῶν χειλέων τὴν προ- σευχήν, καὶ τότε ὁ ἄνθρωπος διὰ τῆς θεωρίας ἐκείνης γίνε- ται ὡς σῶμα άψυχον, μένων όλως ἐκστατικός· καὶ τὸ τοιοῦ τον, λέγομεν, ὅτι εἶναι θεωρία τῆς προσευχῆς, καὶ ὄχι ὡς λέγουσι τινες ἀνόητοι, ὅτι εἶναι εἶδος πράγματός τινος, καὶ μορφὴ ἢ σχήμα κατὰ φαντασίαν. Καὶ πάλιν εἰς τὴν θεωρίαν τῆς προσευχῆς ὑπάρχει μέτρον καὶ διάκρισις χαρισμάτων· καὶ ἕως ὧδε ὑπάρχει προσευχή· διότι ἡ διάνοια εἰσέτι δὲν μετ τέβη εἰς ἕτερόν τι, τὸ ὁποῖον νὰ μὴ ἦναι προσευχή, καὶ ὅπερ εἶναι ἀνώτερον τῆς προσευχῆς· ἐπειδὴ αἱ κινήσεις τῆς γλώσ σης καὶ τῆς καρδίας εἶναι κλειδία εἰς τὴν προσευχήν ὅσα ὅμως ἀκολουθοῦσιν ὕστερον, εἶναι εἴσοδος εἰς τὰ βασιλικὰ ταμεία. Ας παύσῃ ἐνταῦθα πᾶν στόμα, καὶ πᾶσα γλῶσσα καὶ καρδία, ἥτις ὑπάρχει κυβερνήτης καὶ οἰκονόμος τῶν λο- γισμῶν· ἐπίσης καὶ ὁ νοῦς ὁ κυβερνήτης τῶν αἰσθήσεων, καὶ ἡ διάνοια, τὸ ἀδιάντροπον καὶ ταχύπτερον πετούμενον όρνεον καὶ ἂς μένωσιν ᾧδε, ὅσοι ζητῶσι τὰ ἐπέκεινα· διότι παρου σιάσθη ὁ οἰκοδεσπότης.
Περὶ καθαρᾶς προσευχῆς. ΚΑΘΩΣ πᾶσα ἡ δύναμις τῶν νόμων καὶ τῶν ἐντολῶν, αἴτι- νες ἐδόθησαν παρὰ Θεοῦ εἰς τοὺς ἀνθρώπους, περιορίζεται εἰς τὴν καθαρότητα τῆς καρδίας, ὡς λέγουσιν οἱ θεῖοι πατέρες· οὕτω καὶ πάντες οἱ τρόποι καὶ τὰ σχήματα της προσευχής, δι' ὧν προσεύχονται εἰς τὸν Θεὸν οἱ ἄνθρωποι, μέχρι τῆς και 11 |
Σελίδα:Isaak Syrian K.Pantokratorinos.pdf/185
Αυτή η σελίδα δεν έχει ελεγχθεί ακόμη για πιθανά λάθη.
