Σελίδα:Isaak Syrian K.Pantokratorinos.pdf/179

λως πίπτει εἰς τὰς χεῖρας τῶν ἐχθρῶν αὐτῆς. Καὶ πάλιν, ὅταν ἡ ψυχὴ ἀμεριμνῇ διὰ τὰ ἔργα τῆς ἀρετῆς, εὐκόλως ελ- κεται εἰς τὰ ἐναντία τούτων· διότι ὅθεν ἤθελε γίνει ή μετά. βασις, εἶναι ἀρχὴ τοῦ ἐναντίου μέρους, ἐκτὸς ἐὰν πράξῃ τὰ ἔργα τῆς ἀρετῆς, χωρίς ποσῶς νὰ φροντίζῃ διὰ τὰ μάταια πράγματα. Δεῖξον τὴν ἀσθένειάν σου πάντοτε ἔμπροσθεν τοῦ Θεοῦ, καὶ δὲν θέλεις πειραχθῆ ποσῶς ὑπὸ τῶν ἐχθρῶν σου, ὁπόταν μονωθῇς ἀπὸ τὴν βοήθειαν τοῦ φυλάττοντος σε. Ἡ πρᾶξις τοῦ σταυροῦ ὑπάρχει διπλῆ, καὶ τοῦτο διὰ τὸ διπλοῦν τῆς φύσεως ἡμῶν, ἥτις διαιρεῖται εἰς δύο, εἰς σῶμα καὶ ψυχήν· καὶ ἡ μὲν μία συνίσταται εἰς τὸ νὰ ὑπομένῃ τὰς θλίψεις τῆς σαρκός, αἵτινες προκύπτουσι διὰ τῆς ἐνεργείας τοῦ θυμικοῦ μέρους τῆς ψυχῆς, καὶ ὀνομάζεται κυρίως πρᾶτ ξις· ἡ δὲ ἄλλη συνίσταται εἰς τὴν λεπτὴν καὶ νοερὰν ἐργα σίαν τοῦ νοός, καὶ εἰς τὴν παντοτεινὴν μελέτην τοῦ Θεοῦ, καὶ εἰς τὴν ἀδιάλειπτον προσευχήν, ἥτις ἐκτελεῖται διὰ τοῦ ἐπι θυμητικοῦ μέρους τῆς ψυχῆς, καὶ καλεῖται θεωρία· καὶ ἡ μὲν πρώτη, ἤγουν ἡ πρᾶξις, διὰ τῆς δυνάμεως τοῦ ζήλου καθαρί ζει τὸ παθητικόν μέρος τῆς ψυχῆς· ἡ δὲ δευτέρα, ἤγουν ή θεωρία, καθαρίζει τὴν ἐνέργειαν τῆς ἀγάπης τῆς ψυχῆς, ἥτις εἶναι φυσικὴ ἐπιθυμία, διυλίζουσα τὸ νοητόν μέρος τῆς ψυχῆς. Εκαστος λοιπόν, πρὶν ἢ γυμνασθῇ καλῶς εἰς τὸ πρῶτον μέ ρος, ἤγουν εἰς τὴν πρᾶξιν, ἐὰν θελήσῃ νὰ μεταβῇ εἰς τὸ δεύ τερον. ἤγουν εἰς τὴν θεωρίαν, κινούμενος ὑπὸ ἔρωτος διὰ τὴν ἡδονὴν αὐτῆς, ἵνα μὴ εἴπω, κινούμενος ὑπὸ ὀκνηρίας, εἰς αὐτ τὸν ἐπέρχεται ἡ ὀργὴ τοῦ Θεοῦ· ἐπειδὴ πρὶν ἔτι νεκρώσῃ τὰ μέλη αὐτοῦ τὰ ἐπὶ τῆς γῆς, ἤγουν πρὶν ἔτι ἰατρεύσῃ τὴν ἀσθέ νειαν τῶν λογισμῶν αὐτοῦ διὰ τῆς ὑπομονῆς τῆς ἀτιμίας του σταυρου, ἐτόλμησε να φαντασθῆ διὰ τοῦ νοὸς αὐτοῦ τὴν δό ξαν τοῦ σταυροῦ· καὶ τοῦτο εἶναι, ὅπερ ἔλεγον οἱ ἀρχαῖοι πα τέρες, ὅτι πρὶν ἢ θεραπευθῇ ἡ ἀσθένεια τῶν αἰσθητηρίων, ἐὰν θελήσῃ ὁ νοῦς ν' ἀναβῇ ἐπὶ τοῦ σταυροῦ, ἔρχεται εἰς αὐτὸν ἡ