Σελίδα:Isaak Syrian K.Pantokratorinos.pdf/173

τῆς ἡμέρας, καὶ πόσην βοήθειαν δίδει ή προφύλαξις αύτη εἰς τὸν νοῦν ἐν τῇ ἡσυχίᾳ τῆς νυκτός, καὶ πόσην ἐξουσίαν λαβ βάνει κατὰ τῶν πονηρῶν λογισμῶν, καὶ πόσην καθαρότητα διακρίνει εἰς ἑαυτόν, καὶ πῶς τὸ πλῆθος τῶν ἀρετῶν ἄνευ βίας και πολέμου χαρίζεται εἰς αὐτόν, καὶ ποιεῖ νὰ ἐννοήσῃ ἐλευθέρως τὴν εὐγένειαν τῶν λογισμῶν. Ἐγὼ δὲ λέγω ὅτι, ἐὰν τὸ σῶμα ἕνεκα τῆς ἀσθενείας αὐτοῦ δὲν δύναται νὰ νηστεύο σῃ, ἠμπορεῖ ὁ νοῦς καὶ διὰ μόνης τῆς ἀγρυπνίας ν' αποκτήσῃ τὴν καθαρότητα τῆς ψυχῆς, καὶ νὰ δώσῃ νόησιν εἰς τὴν καρ δίαν νὰ μάθῃ ἀκριβῶς τῆς πνευματικὴν δύναμιν, ἐὰν μόνον δὲν σκοτισθῇ ἀπὸ τὰς ὁμιλίας καὶ τὰς φροντίδας τῆς ἡμέρας. Ἐὰν ὅμως συμβῇ εἰς σέ, (ὅπερ μὴ γένοιτο, λογισμός χαυ νότητος καὶ σὲ καταβάλλῃ ἡ ἀμέλεια κατὰ δοκιμὴν Θεοῦ, ὅστις συνήθως παραχωρεῖ, ἵνα λάβῃς ἀλλοίωσιν εἰς τὰ τοιαῦ τα, εἴτε ἀπὸ θερμότητα, εἴτε ἀπὸ ψυχρότητα, ἢ ἀπὸ ἄλλην τινὰ αἰτίαν, ἢ ἀπὸ ἀσθένειαν σώματος, ἢ διότι δεν δύνασαι νὰ ὑπομένης πλέον τὸν κόπον τῆς πολλῆς ψαλμῳδίας καὶ τῆς ὁλοψύχου εὐχῆς, καὶ τῶν πολλῶν γονυκλισιῶν, τὰς ὁ ποίας συνήθως πάντοτε ἔπραττες, σὲ παρακαλῶ ἐν ἀγάπῃ, ἐὰν ἀφήσῃς τὰς ἀνωτέρω εργασίας, διότι δὲν δύνασαι πλέον νὰ ἐκτελῇς αὐτάς, κἂν καθήμενος ἀγρύπνησαν, καὶ προσεύ χου διὰ τῆς καρδίας σου, καὶ ἐν πάσῃ μηχανή διελθε τὴν νύ- στα άγρυπνος, καθήμενος καὶ συλλογιζόμενος καλὰς καὶ θείας ἐννοίας, καὶ μὴ σκληρύνῃς τὴν καρδίαν σου, καὶ σκο- τίσης τὸν νοῦν σου διὰ τοῦ ὕπνου· καὶ διὰ τῆς χάριτος τοῦ Θεοῦ πάλιν θέλει σοὶ ἐπέλθει ἡ πρώτη ἐκείνη θερμότης καὶ ἐλαφρότης καὶ δύναμις, καὶ σκηρτήσας θέλεις χαρὴ εὐχαρι στῶν τὸν Θεόν· διότι ἡ ψυχρότης καὶ τὸ τοιοῦτον βάρος πρὸς δοκιμὴν παραχωροῦνται ὑπὸ τοῦ Θεοῦ εἰς τὸν ἄνθρωπον· και ἐὰν διεγείρῃ ἑαυτὸν ὁ ἄνθρωπος μετά θερμότητος, και, βια ζόμενος ὀλίγον, ἐκτινάξῃ αὐτὰ ἀφ' ἑαυτοῦ, τότε πλησιάζει εἰς αὐτὸν ἡ θεία χάρις ὡς καὶ πρότερον, καὶ ἔρχεται εἰς αὐτὸν