ΛΟΓΟΣ ΚΘ'. Περὶ τῶν ὁδῶν, αἵτινες πλησιάζουσι τὸν ἄνθρωπον εἰς τὸν Θεόν, καὶ φανεροῦνται εἰς αὐτὸν ἐκ τῶν γλυκυτάτων ἔργων τῆς νυκτερινῆς ἀγρυπνίας· καὶ ὅτι ὅσοι μετέρχονται ταύτην τὴν ἐργασίαν, τρέφονται διὰ μέλιτος εἰς πάσας τὰς ἡμέρας τῆς ζωῆς αὐτῶν. ΜΗ ΝΟΜΙΣΗΣ, ὦ ἄνθρωπε, ὅτι μεταξὺ πασῶν τῶν πνευ- ματικῶν ἐργασιῶν τοῦ μοναχοῦ ὑπάρχει άλλη τις μεγαλει τέρα ἀπὸ τὴν ἐργασία» τῆς ἀγρυπνίας τῆς νυκτός· τῇ ἀλη θείᾳ, ἀδελφέ, καὶ μεγάλη υπάρχει καὶ ἀναγκαιοτάτη εἰς τὸν ἐγκρατή. Ἐὰν ὁ μοναχὸς δὲν διασκορπίσῃ τὸν νοῦν αὐτοῦ τῇδε κἀκεῖσε, καὶ ἐὰν δὲν ἐπασχοληθῇ εἰς τὰ σωματικὰ πράγ ματα, καὶ ἐὰν δὲν φροντίση περὶ τῶν παρερχομένων ματαίων πραγμάτων τοῦ κόσμου, ἀλλὰ φυλάξῃ ἑαυτὸν ἐκ τοῦ κόσμου, καὶ γυμνασθῇ εἰς τὴν ἀγρυπνίαν, τοῦ τοιούτου μοναχοῦ ὁ νοῦς εἰς μικρὸν διάστημα καιροῦ πετᾷ ὡς διὰ πτερύγων, καὶ ὑψοῦται πρὸς τὴν τερπνότητα τοῦ Θεοῦ, καὶ καταντᾷ ταχέως εἰς τὴν δόξαν αὐτοῦ· διότι ὑψοῦται διὰ τῆς ἐλαφρότητος καὶ λεπτότητος αὐτοῦ εἰς τὴν γνῶσιν ἐκείνην, ἥτις ὑπάρχει ὑπὲρ τὴν ἀνθρωπίνην ἔννοιαν. Ον τινα μοναχὸν εἴδεις ἐπιμένον τα μετὰ διακρίσεως εἰς τὴν ἐργασίαν τῆς ἀγρυπνίας, τὸν τοιοῦτον μὴ νόμιζε σαρκοφόρον άνθρωπον· καθότι τοῦτο τὸ ἔργον τῇ ἀληθείᾳ εἶναι ἴδιον τῶν ἀγγέλων· ἐπειδὴ ἀδύνατον εἶναι, ὅσοι ἔχουσι τὴν ἐργασίαν ταύτην, νὰ μὴ ἀξιωθῶσι παρὰ Θεοῦ μεγάλων χαρισμάτων διὰ τὴν προσοχὴν καὶ ἐπαγρύπνη σιν τῆς καρδίας αὐτῶν, καὶ διὰ τὴν ἀμέριμνον διαγωγήν, καὶ διὰ |
Σελίδα:Isaak Syrian K.Pantokratorinos.pdf/170
Αυτή η σελίδα δεν έχει ελεγχθεί ακόμη για πιθανά λάθη.
