Σελίδα:Isaak Syrian K.Pantokratorinos.pdf/151

τος βαρέως, καὶ πραγματεύεται εἰς αὐτὸν τὴν ὑγείαν αὑτοῦ), ἀλλ' ὅμως κατὰ τὴν ψυχὴν δεικνύει πολλὴν φιλανθρωπίαν ὁ Κύριος εἰς αὐτούς. Ὅταν λοιπὸν ὁ πόθος τοῦ Χριστοῦ δὲν νικῇ ἐν σοὶ οὕτω, ὥστε νὰ μένῃς ἀπαθὴς εἰς πάσας τὰς θλίψεις σου διὰ τὴν προερχομένην ἐκ τούτου τοῦ πόθου χαράν, τότε γνώριζε, ὅτι ὁ πόθος τοῦ κόσμου ὑπερτερεῖ εἰς σὲ πλεῖον τοῦ πόθου τοῦ Χριστοῦ· καὶ ὅταν ἡ ἀῤῥωστία καὶ ἡ πτωχεία, ἡ ὁ ἀφανι σμὸς τοῦ σώματος, ἢ ὁ φόβος τῶν βλαπτόντων τὸ σῶμα τα ράττωσι τὸν λογισμόν σου, καὶ ἀποκόπτωσιν ἐξ αὐτοῦ τὴν χαράν, τὴν προερχομένην ἐκ τῆς πρὸς τὸν Θεὸν ἐλπίδος σου, καὶ ἐκ τῆς κατὰ Θεὸν φροντίδος, γνώριζε τότε, ὅτι ζῇ εἰς σὲ ἡ ἀγάπη τοῦ σώματος, καὶ ὄχι ἡ τοῦ Χριστοῦ· καὶ ἐν γένει οὗ τινος πράγματος ὁ πόθος ὑπερτερεῖ εἰς σέ, ἐκεῖνο τὸ πρᾶγ μα ζῇ ἐν σοί. Ἐὰν δὲ συμβῇ νὰ ἔχῃς ἀνελλειπῶς ὅλα σου τὰ ἀναγκαῖα, καὶ τὸ σῶμά σου εὔρρωστον, καὶ νὰ μὴ φοβῆσαι τοὺς ἐναντίους σου, καὶ εἴπεις τότε, ότι δύνασαι καθαρῶς νὰ ὁδεύσης πρὸς τὸν Χριστόν, γνώριζε, ὅτι ὑπάρχεις ἀσθενὴς κατὰ τὸν νοῦν, καὶ στερεῖσαι τῆς γνώσεως τῆς δόξης τοῦ Θεοῦ· καὶ ὄχι, διότι ὑπάρχεις τοιοῦτος, ἐγὼ σὲ κρίνω δι' αὐτό, ἀλλ᾿ ἵνα γνωρίσῃς μᾶλλον κατὰ πόσον ὑπάρχεις ἐλλειπὴς ἐκ τῆς τε λειότητος, ἐὰν καὶ ἐν μέρει ἔχῃς τὴν πολιτείαν τῶν ἁγίων πατέρων τῶν πρὸ ἡμῶν· καὶ μὴ εἴπῃς, ὅτι δὲν εὑρέθη ἄν θρωπος, τοῦ ὁποίου ὁ νοῦς ν' ἀπηλλάγῃ τελείως ἐκ τῆς σωτ ματικῆς ἀσθενείας. Οταν τὸ σῶμα πνίγηται ὑπὸ τῶν πειρα- σμῶν καὶ τῶν θλίψεων, νικᾷ ἡ ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ τὴν λύ- την τῆς διανοίας· καὶ ἂς σιωπήσω ἀπὸ τοῦ νὰ φέρω εἰς ἀπό δειξιν τοὺς ἁγίους μάρτυρας, μὴ τυχὸν δὲν δυνηθῶ νὰ σταθῶ ἐνώπιον τῶν ἀπείρων αὐτῶν παθημάτων, καὶ κατὰ πόσον ἡ ὑπομονὴ αὐτῶν ἐνίκησε τὴν πολλὴν θλίψιν καὶ τὸν πόθον τοῦ σώματος, ὅπερ ἐπήγαζε βέβαια ἐκ τῆς δυνάμεως τῆς ἀγά πης τοῦ Χριστοῦ, ἀλλὰ διὰ τὸ νὰ ἦναι αὐτὰ καὶ διὰ μόνης 9