ὅτι ὁ ἐλεήμων ἐὰν δὲν γίνῃ δίκαιος, εἶναι τυφλός. Εγώ δὲ λέγω ἤδη, ὅτι πρέπει ὁ ἐλεήμων νὰ δίδῃ ἐλεημοσύ νην ἐξ ὅσων ὁ ἴδιος ἀπέκτησε διὰ τῶν ἑαυτοῦ κόπων καὶ μόχθων, καὶ ὄχι ἐξ ὅσων συνήθροισε διὰ ψεύδους καὶ ἀδικίας καὶ μηχανημάτων· Καὶ πάλιν ὁ ἴδιος ἅγιος εἰς ἄλλην περί στασιν εἶπεν· ἐὰν θελήσῃς νὰ σπείρῃς εἰς τοὺς πτωχούς, σπεῖρε ἐκ τῶν ἰδίων σου· ἐὰν θελήσῃς νὰ σπείρῃς ἐκ τῶν ξένων, γνώριζε, ὅτι τοῦτο θέλει σοὶ γίνῃ πικρότερον τῶν ζηζανίων. Ἐγὼ δὲ λέγω, ὅτι ὁ ἐλεήμων ἐὰν δὲν ὑπερβῃ τὰ ὅρια τῆς ἐλεημοσύνης, δὲν εἶναι τέλειος ἐλεήμων, ἤγουν οὐ μόνον ἐκ τῶν ἰδίων αὑτοῦ νὰ ἐλεῇ τοὺς ἀνθρώπους ἀδιακρίτως, ἀλλὰ καὶ μετὰ χαρᾶς νὰ ὑπομένη τὴν παρὰ τῶν ἄλλων γινομένην εἰς αὐτὸν ἀδικίαν, καὶ νὰ ἐλεῃ τοὺς ἀδικήσαντας αὐτόν. Οταν δὲ νικήση τις τὴν δικαιοσύνην διὰ τῆς ἐλεημοσύνης, τότε στε φανοῦται ὄχι διὰ τοῦ στεφάνου τῶν δικαίων τοῦ παλαιοῦ νόμου, ἀλλὰ διὰ τοῦ στεφάνου τῶν τελείων τοῦ εὐαγγελίου διότι τὸ νὰ δίδη τις εἰς τοὺς πτωχοὺς ἐκ τῶν ἰδίων, καὶ νὰ ἐνδύῃ τὸν γυμνόν, καὶ ν' ἀγαπᾷ τὸν πλησίον του, καὶ νὰ μὴ ἀδικῇ, μήτε να ψεύδηται, ταῦτα καὶ ὁ παλαιὸς νόμος προσέ τατται· ἀλλ' ἡ τελειότης τῆς οἰκονομίας τοῦ εὐαγγελίου οὕτω προστάττει, ἐκ τοῦ λαμβάνοντος τὰ σά, μὴ ζητήσης αὐτά, καὶ δίδε εἰς πάντα τὸν αἰτοῦντά σε ἀδιακρίτως ἐλεη μοσύνην. Καὶ ὄχι μόνον τὴν ἀδικίαν πρέπει νὰ ὑπομνέωμεν μετὰ χαρᾶς, ἀλλὰ καὶ αὐτὴν τὴν ἰδίαν ἡμῶν ψυχὴν πρέπει νὰ θυσιάζωμεν ὑπὲρ τοῦ πλησίου· διότι οὕτω γινόμεθα τέλειο ἐλεήμονες, καὶ ὄχι διὰ δόσεως μόνον ἐλεοῦντες τὸν ἀδελφὸν ἡμῶν· ἀλλὰ καὶ ὅστις ἤθελεν ἀκούσει, ἢ εἴδη τινὰ ἀδελφὸν λυπούμενον, καὶ συλλυπεῖται, καὶ συμπάσχει, καὶ καίεται ἡ καρδία αὑτοῦ μετ' αὐτοῦ, καὶ οὗτος τῇ ἀληθείᾳ ὑπάρχει ἐλεήμων· ἐπίσης καὶ ὅστις ἤθελε ῥαπισθῇ ὑπὸ τοῦ ἀδελφοῦ αὑτοῦ, καὶ δὲν ἤθελεν ἀναιδῶς εἶπει εἰς αὐτὸν ψυχρὸν λόγον, καὶ λυπήσει τὴν καρδίαν αὐτοῦ, i |
Σελίδα:Isaak Syrian K.Pantokratorinos.pdf/134
Εμφάνιση
Αυτή η σελίδα δεν έχει ελεγχθεί ακόμη για πιθανά λάθη.