Σελίδα:Isaak Syrian K.Pantokratorinos.pdf/125

αὐτὸς μετὰ πόθου πλησιάζει πρὸς τὸν Θεόν, τοσοῦτον καὶ ὁ Θεός πλησιάζει εἰς αὐτὸν διὰ τῶν χαρισμάτων αὑτοῦ, καὶ δὲν ἀφαιρεῖ ποτε παρ' αὐτοῦ τὴν χάριν ἕνεκα τῆς πολλῆς αὐτοῦ ταπεινώσεως· καθότι ὡς ἡ χήρα τοῦ εὐαγγελίου φωνάζει ἀκα- ταπαύστως πρὸς τὸν κριτήν, όπως κάμῃ εἰς αὐτὸν τὴν ἐκδί- κησιν τοῦ ἀντιδίκου αὐτοῦ· ἀλλὰ καὶ ὁ πανοικτίρμων Θεός ἀναβάλλει ἐνίοτε τὰς χάριτας αὐτοῦ, ὅπως τοῦτο γίνῃ εἰς αὐτὸν αἰτία νὰ πλησιάσῃ ἐπὶ μᾶλλον διὰ τῆς προσευχῆς εἰς αὐτόν, καὶ διὰ τὴν χρείαν αὐτοῦ παραμείνῃ εἰς τὸν ἀναβρύον τα τὰς ὠφελείας Θεόν καί τινα μὲν τῶν αἰτημάτων αὐτοῦ δίδει εἰς αὐτὸν ἀμέσως, ἐκεῖνα λέγω, ἐκτὸς τῶν ὁποίων δὲν δύναται νὰ σωθῇ· τινῶν δὲ ἀναβάλλει τὴν δύσιν· καὶ εἴς τινα μὲν πράγματα ἀπομακρύνει ἀπ' αὐτοῦ, καὶ ἀποδιώκει τὸ καυ σῶδες τοῦ ἐχθροῦ, εἴς τινα δὲ παραχωρεῖ νὰ πειράζηται, ὅπως ἡ πείραξις ἐκείνη γίνη εἰς αὐτὸν αἰτία νὰ πλησιάζῃ εἰς τὸν Θεόν, ὡς προείπον, καὶ παιδευόμενος δοκιμασθῆ εἰς τοὺς πει- ρασμούς· καὶ αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος τῆς θείας γραφῆς, τὸν ὁποῖον λέγει, ὅτι ὁ Θεὸς ἀφῆκεν ἔθνη πολλά, καὶ δὲν παρέδω κεν αὐτὰ εἰς τὰς χεῖρας Ἰησοῦ τοῦ Ναυῆ, ἵνα παιδεύσῃ δι' αὐτ τῶν τοὺς υἱοὺς Ἰσραήλ, καὶ ἵνα αἱ φυλαὶ τῶν Ἑβραίων διδα χθῶσι καὶ μάθωσι τὸν πόλεμον. Ἐὰν δὲ ὁ δίκαιος δὲν συναι σθανθῇ τὴν ἑαυτοῦ ἀσθένειαν, τὰ πράγματα αὑτοῦ κεῖνται ἐπὶ τῆς ἀκμῆς τοῦ ξυραφίου, καὶ κατὰ πᾶσαν στιγμὴν εὑρίσκεται εἰς μέγαν κίνδυνον, μὴ ὢν μακρὰν τῆς πτώσεως, μήτε ἐκ τοῦ φθοροποιοῦ λέοντος τῆς ὑπερηφανείας φαίνεται ἀπηλλαγμέ νος. Καὶ πάλιν, ὅστις δὲν γνωρίζει τὴν ἰδίαν αὑτοῦ ἀσθένειαν στερεῖται τῆς ταπεινώσεως· ὁ δὲ στερημένος τῆς ταπεινώσεως, ὑπάρχει στερημένος καὶ τῆς τελειότητος· ὁ δὲ στερημένος τῆς τελειότητος, πάντοτε εἶναι περίφοβος· διότι ἡ πόλις αὐτοῦ δὲν εἶναι τεθεμελιωμένη ἐπὶ τοὺς σιδηροὺς στύλους, καὶ ἐπὶ τὰς σιδηρὰς φλοιὰς τῆς ταπεινώσεως. Ταπείνωσιν δὲ δὲν δύ καταί τις ν' αποκτήση ἄλλως, παρὰ μόνον διὰ τῶν μέσων ἐ-