σαν ἀπὸ Ἀδὰμ μέχρι τῆς σήμερον, μετὰ τοῦ ἀνάρχου αὐτοῦ
πατρός, τοῦ ἀποστείλαντος αὐτὸν εἰς τὸν κόσμον, καὶ μετὰ
τοῦ ἁγίου καὶ ζωοποιοῦ πνεύματος νῦν, καὶ ἀεί, καὶ εἰς τοὺς
αἰῶνας τῶν αἰώνων. Αμήν.
ΛΟΓΟΣ ΚΑ'.
Περὶ τοῦ, ὑπὸ τίνος ὠφελεῖται ὁ ἄνθρωπος νὰ πλησιάσῃ διὰ τῆς καρδίας αὑτοῦ εἰς τὸν Θεόν· καὶ τίς εἶναι ἡ ἀληθῆς αἰτία, ἥτις πλησιάζει κρυπτῶς εἰς αὐτὸν τὴν βοήθειαν τοῦ Θεοῦ, καὶ ποία πάλιν εἶναι ἡ αἰτία ἡ φέρουσα τὸν ἄνθρωπον εἰς τὴν ταπείνωσιν.
ΜΑΚΑΡΙΟΣ ὁ ἄνθρωπος ἐκεῖνος, ὅστις ἐγνώρισε τὴν ἰδίαν
αὑτοῦ ἀσθένειαν· καθότι ἡ τοιαύτη γνῶσις γίνεται εἰς αὐτὸν
θεμέλιον, καὶ ῥίζα καὶ ἀρχὴ πάσης ἀρετῆς καὶ ἀγαθωσύνης-
ἐπειδὴ ὅταν μάθη τις, καὶ αἰσθανθῇ ἀληθῶς τὴν ἑαυτοῦ ἀσθέ
νειαν, τότε περισφύγγει τὴν ψυχὴν αὐτοῦ ἐκ τῆς μαλθακό
τητος, της σκοτιζούσης τὴν γνῶσιν, καὶ θησαυρίζει εἰς ἑαυ
τὸν παραφυλακήν. Αλλ' οὐδεὶς δύναται νὰ αἰσθανθῇ τὴν ἰδίαν
αὑτοῦ ἀσθένειαν, ἐὰν δὲν παραχωρηθῇ μικρὸν ὑπὸ τοῦ Θεοῦ
νὰ ἐμπέσῃ εἰς πειρασμούς, ή σωματικούς, ἢ ψυχικούς· διότι
τότε ὁ ἄνθρωπος, συγκρίνων τὴν ἑαυτοῦ ἀσθένειαν μὲ τὴν
βοήθειαν τοῦ Θεοῦ, θέλει γνωρίσει ἐκ τούτου τὴν ἰδίαν αὐτοῦ
ἀδυναμίαν, καὶ τὴν μεγαλωσύνην τῆς τοῦ Θεοῦ βοηθείας.
Ὅταν δὲ πάλιν στοχασθῇ τὸ πλῆθος τῶν ἑαυτοῦ μηχανης
μάτων, καὶ τὴν παραφυλακήν, καὶ τὴν ἐγκράτειαν, καὶ τὴν
