Σελίδα:Isaak Syrian K.Pantokratorinos.pdf/121

ἔπραξε, ἢ νὰ μὴ ἀπέκτησε· καὶ ἐὰν ἐνίκησε καὶ ὑπέταξε τὰ ὀχυρώματα πάντων τῶν ἐχθρῶν δαιμόνων, καὶ ἔπειτα ἐσθάνε θη εἰς ἑαυτόν, ὅτι ἔλαβε τοῦτο τὸ χάρισμα τῆς ταπεινώσεως, ὅταν τὸ ἅγιον πνεῦμα συμμαρτυρῇ μετὰ τοῦ ἰδίου πνεύματος κατὰ τὸν λόγον τοῦ ἀποστόλου Παύλου, τότε αὐτὸ βεβαίως εἶναι ἡ τελειότης τῆς ταπεινοφροσύνης, καὶ μακάριος ἐκεῖνος, ὅστις ἀπέκτησεν αὐτήν· διότι κατὰ πᾶσαν ὥραν ἀσπάζεται τὸν κόλπον τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, καὶ ἐναγκαλίζεται αὐτὸν νοερῶς. Ἐὰν δὲ τυχὸν ἐρωτήση τις, τί νὰ πράξω ; πῶς ν' ἀποκτή τω τὴν ταπεινοφροσύνην ; διὰ τίνος τρόπου νὰ γίνω ἄξιος νὰ δεχθῶ αὐτήν ; Ἰδοὺ ἐγὼ βιάζω ἐμαυτόν, καὶ ὅταν νομίσω, ὅτι ἀπέκτησα αὐτήν, βλέπω, ὅτι ἐνάντιοι εἰς αὐτὴν λογισμοί περιστρέφονται ἐντὸς τῆς καρδίας μου, καὶ ἐντεῦθεν πίπτω πάλιν εἰς ἀπόγνωσιν. · Πρὸς τοῦτον τὸν ἐρωτῶντα θέλει ἀποκριθῆ αὐτὴ ἡ ταπει νοφροσύνη οὕτως· εἶναι ἀρκετὸν εἰς τὸν μαθητὴν νὰ γίνη κατὰ τὴν μάθησιν ὅμοιος μὲ τὸν διδάσκαλον, καὶ εἰς τὸν δοῦλον νὰ γίνῃ ὅμοιος μὲ τὸν κύριον αὑτοῦ. Βλέπε ἐκεῖνον, ὅστις ὥρισεν αὐτήν, καὶ δωρεῖται αὐτὸ τὸ χάρισμα, διὰ τίνος τρόπου απέκτησεν αὐτήν· γίνου λοιπὸν καὶ σὺ ὅμοιος μὲ αὐτόν, καὶ θέλεις εὕρει αὐτήν· διότι αὐτὸς ὁ ἴδιος εἶπεν, ἔρχε ται ὁ ἄρχων τοῦ κόσμου τούτου εἰς τὴν ὥραν τοῦ θανάτου παντὸς ἀνθρώπου, καὶ εἰς ἐμὲ εὑρίσκει οὐδέν. Βλέπεις, πῶς διὰ τῆς τελειότητος πασῶν τῶν ἀρετῶν δυνατὸν ν' ἀποκτήσῃ τις τὴν ταπείνωσιν; "Ας ζηλώσωμεν λοιπὸν αὐτόν, ὅστις εἶπε ταῦτα. Καὶ πάλιν εἶπεν, αἱ ἀλώπεκες ἔχουσι φωλεάς, καὶ τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ κατοικήσεις, ἀλλ' ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου δὲν ἔχει ποῦ νὰ κλίνῃ τὴν κεφαλήν· καὶ ποῖος ; ὁ ποιητὴς τοῦ τε ὁρατοῦ καὶ ἀοράτου κόσμου, ὅστις ἔχει καὶ ἀπολαμβάνει δόσ ξαν καὶ τιμὴν καὶ προσκύνησιν παρὰ πάντων τῶν ἁγίων (οἵτινες ἐγένοντο τέλειοι εἰς τὴν ἀρετήν, καὶ ἡγίασαν καὶ ἐτελειώθη 7°