Σελίδα:Isaak Syrian K.Pantokratorinos.pdf/110

ὁποῖα τινα ἔμελλε νὰ πάθη, ἐὰν δὲν ἐγνώριζε ταῦτα· καὶ ἔνω τεῦθεν ἐπέρχεται εἰς αὐτόν, ὅτι εἰς ἔκαστον πράγμα, εἴτε μια κρόν, εἴτε μέγα, πρέπει νὰ παρακαλῇ καὶ νὰ ἐκζητῇ διὰ τῆς προσευχῆς παρὰ τοῦ δημιουργοῦ, ὅπως φωτίσῃ αὐτὸν περί τούτου. Καὶ ὅταν ἡ θεία χάρις στερεώσῃ εἰς πάντα ταῦτα τὸ φρόν νημα αὐτοῦ διὰ τὴν πρὸς τὸν Θεὸν πεποίθησιν αὐτοῦ, τότε ἄρχεται ὀλίγον κατ' ὀλίγον νὰ εἰσέρχηται εἰς τοὺς πειρα- σμούς· καὶ παραχωρεῖ ὁ Θεὸς νὰ ἔλθωσιν εἰς αὐτὸν ἀρκετοὶ πειρασμοί κατὰ τὴν δύναμιν αὐτοῦ, ὅπως δυνηθῇ νὰ βαστάση τὴν ὁρμὴν καὶ δύναμιν αὐτῶν, καὶ μετ' αὐτῶν τῶν πειρασμῶν πλησιάζει εἰς αὐτὸν φανερῶς καὶ ἡ θεία βοήθεια πρὸς ἐνίσχυ σιν αὐτοῦ, μέχρις ὅτου βαθμηδόν γυμνασθῆ, καὶ ἀποκτήσει φρόνησιν καὶ σοφίαν, ὥστε νὰ περιφρονῇ τοὺς ἐχθροὺς αὑτοῦ διὰ τῆς πρὸς τὸν Θεὸν πεποιθήσεως· διότι ἀδύνατον ἄνευ πει ρασμῶν νὰ σοφισθῇ τις εἰς τοὺς πνευματικοὺς πολέμους, καὶ νὰ γνωρίση τὸν ἑαυτοῦ προνοητήν, καὶ νὰ αἰσθανθῇ τὴν δύνα- μιν τοῦ Θεοῦ, καὶ νὰ στερεωθῇ κρυπτῶς εἰς τὴν πίστιν αὐτοῦ· καὶ ταῦτα πάντα γίνονται διὰ τῆς δοκιμής. Ὅταν δὲ ἡ θεία χάρις ἴδῃ, ὅτι ὁ ἄνθρωπος ἤρξατο διὰ τοῦ λογισμοῦ νὰ ὑψηλοφρονῇ, εὐθὺς παραχωρεῖ, ἵνα ἔλθωσιν εἰς αὐτὸν ἰσχυρότεροι πειρασμοί, καὶ πολεμοῦντες νικήσωσιν αὐτ τόν, ὅπως γνωρίσῃ τὴν ἰδίαν αὐτοῦ ἀσθένειαν, καὶ καταφύγῃ καὶ πλησιάσῃ μετὰ ταπεινώσεως πρὸς τὸν Θεόν. Διὰ τούτων δὲ φθάνει ὁ ἄνθρωπος εἰς τὰ μέτρα τῆς τελειότητος, καὶ ὑψοῦ καὶ διὰ τῆς πίστεως καὶ τῆς πρὸς τὸν υἱὸν τοῦ Θεοῦ ἐλπίδος εἰς τὴν ἀρετὴν τῆς ἀγάπης· διότι ἡ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ γίνεται φανερὰ εἰς τὸν ἄνθρωπον διὰ θαυμασίου τρόπου. Ὅταν ἐνίοτε ὁ ἄνθρωπος περιέλθη εἰς δεινὰ πράγματα, τὰ ὁποῖα ἀποκό. πτουσι τὴν πρὸς τὸν Θεὸν ἐλπίδα αὐτοῦ, τότε ἐκεῖ ὁ Θεὸς δει κνύει τὴν δύναμιν αὐτοῦ πρὸς σωτηρίαν καὶ ἀπαλλαγὴν αὐο τοῦ· καθότι ὁ ἄνθρωπος δὲν δύναταί ποτε να αισθανθῇ τὴν