Σελίδα:Isaak Syrian K.Pantokratorinos.pdf/109

Ὅταν ὁ ἄνθρωπος ἀποῤῥίψῃ ἐξ αὐτοῦ πᾶσαν κοσμικὴν βοή θειαν καὶ ἀνθρωπίνην ἐλπίδα, καὶ ἀφιερωθῇ εἰς τὸν Θεὸν μετά πίστεως καὶ καθαρᾶς καρδίας, εὐθέως ἐπέρχεται εἰς αὐτὸν ἡ θεία χάρις, καὶ φανερώνει αὐτῷ τὴν ἑαυτῆς δύναμιν διὰ διατ φόρων βοηθειῶν· διότι δεικνύει εἰς τὰ ἀφορῶντα τὸ σῶμα την ἑαυτῆς δύναμιν, καὶ αὐτὸς ἐκ τούτων τῶν φανερῶν βοηθειών δύναται νὰ αἰσθανθῇ περισσότερον τὴν δύναμιν τῆς περὶ από τὸν τοῦ Θεοῦ προνοίας, καὶ διὰ τῆς γνώσεως τῶν αἰσθητῶν καὶ φανερῶν βεβαιοῦται καὶ περὶ τῶν ἀοράτων, ὡς πρέπει εἰς Τὸ ταπεινὸν καὶ ἁπλοῦν αὐτοῦ φρόνημα, καὶ εἰς τὴν σεμνὴν κατὰ Θεὸν πολιτείαν αὑτοῦ· καὶ γνωρίζει, ὅτι ἡ ἀναγκαία του σώματος αὑτοῦ χρεία ἑτοιμάζεται ἄνευ κόπου καὶ τῆς ἀπὸ μέρος αὐτοῦ φροντίδος· καὶ πολλάκις ἀπαλλάττει αὐτὸν ἀπὸ πολλὰ δυσάρεστα και κινδυνώδη περιστατικά, χωρὶς αὐτὸς νὰ ἐννοῇ αὐτά; ἀλλ᾽ ἀνεπαισθήτως ἡ θεία χάρις απομακρύνει ταῦτα ἀπὸ αὐτὸν διὰ θαυμασίου τρόπου, καὶ σκεπάζει αὐτόν, καθ᾿ ὃν τρόπον ἡ ὄρνις τὰ ἑαυτῆς τέκνα ὑπὸ τὰς πτέρυγα αὐτῆς, ἵνα μὴ πλησιάσῃ εἰς αὐτὸν βλάβη τινὸς πράγματος καὶ δεικνύει εἰς αὐτόν, ὅτι ἐπλησίασεν ὁ ἀφανισμὸς αὐτοῦ, ἀλλ᾽ ἔμεινεν ἀβλαβής. Κατ' αὐτὸν δὲ τὸν τρόπον γυμνάζει αὐτὸν καὶ εἰς τὰ πνευματικά, διδοῦσα αὐτῷ σύνεσιν, ὥστε νὰ ἐννοῇ τὰς μηχανάς τῶν ἐννοιῶν καὶ τῶν ἀκαταλείπτων αυ του κακῶν λογισμῶν, καὶ εὐκόλως διακρίνει, πῶς ὁ εἷς ἀκο λουθεῖ κατόπιν τοῦ ἄλλου, καὶ πῶς πλανῶσι τὸν ἄνθρωπον, καὶ εἰς ποῖον ἐξ αὐτῶν προσκολλάται, καὶ πῶς γεννᾶται ὁ εἷς ἀπὸ τὸν ἄλλον, καὶ ἐξολοθρεύουσι τὴν ψυχὴν· καὶ καταισχύ νει ἐνώπιον τῶν ὀφθαλμῶν αὐτοῦ πᾶσαν ἔνέδραν καὶ μηχα νὴν τῶν δαιμόνων, καὶ τῶν λογισμῶν αὐτῶν, καὶ δίδει εἰς αὐτὸν φρόνησιν, ἵνα κατανοῇ, ὅσα ἔμελλον νὰ συμβῶσιν εἰς αὐτόν· καὶ ἀνατέλλει ἐντὸς τῆς ἁπλῆς αὐτοῦ καρδίας μας, διὰ τοῦ ὁποίου αἰσθάνεται εἰς πάντα τὴν δύναμιν τῶν λεπτών στοχασμῶν καὶ συλλογισμῶν· καὶ δεικνύει εἰς αὐτὸν φανερώ,