ΛΟΓΟΣ ΙΘ΄. Περὶ πίστεως καὶ ταπεινοφροσύνης. Ω ΑΝΘΡΩΠΕ ταπεινέ, θέλεις νὰ εὕρης τὴν αἰώνιον ζωήν; κράτησον τὴν πίστιν καὶ τὴν ταπείνωσιν εἰς ἑαυτόν· διότι διὰ τούτων εὑρίσκεις τὸ ἔλεος καὶ τὴν βοήθειαν τοῦ Θεοῦ, καὶ λόγους τινάς, λαλουμένους παρὰ Θεοῦ εἰς τὴν καρδίαν σου, καὶ τὸν φύλακά σου ἄγγελον, παραμένοντα κρυπτῶς καὶ φανερῶς παρὰ σοί. Θέλεις ν' ἀποκτήσης ταῦτα, τὰ ὁποῖα εἶναι ὁμιλίας τῆς αἰωνίου ζωής; περιπάτει μεθ᾽ ἁπλότητος τὴν ὁδὸν τῆς ζωῆς σου, καὶ μὴ γίνου σοφὸς ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ· καθότι εἰς μὲν τὴν ἁπλότητα ἀκολουθεῖ ἡ πίστις, εἰς δὲ τὴν λεπτότητα τῆς γνώσεως, καὶ εἰς τὴν ἀναστροφὴν τῶν λογι- σμῶν σου ἀκολουθεῖ ἡ ὑψηλοφροσύνη, διὰ τῆς ὁποίας ευρί σκεται μακρὰν τοῦ Θεοῦ. Ὅταν παρασταθῇς εἰς προσευχὴν ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ, τό σον ὀφείλεις να ταπεινοῖς σεαυτὸν διὰ τοῦ λογισμοῦ σου, ὥστε νὰ θεωρῇς σεαυτὸν ὡς μύρμηκα, καὶ ὡς ἑρπετὸν τῆς γῆς, καὶ ὡς βδέλλαν, καὶ ὡς παιδίον τραυλίζον· καὶ μὴ εἴπῃς ἔμπροσθεν αὐτοῦ τί μετὰ λεπτῆς γνώσεως, ἀλλὰ πλησίασον εἰς αὐτὸν μετὰ φρονήματος νηπιάζοντος παιδίου, καὶ παρα στάσου ἐνώπιον αὐτοῦ οὕτως, ὥστε ν' ἀξιωθῆς τῆς πατρικῆς ἐκείνης προνοίας, ὁποία γίνεται ἀπὸ τοὺς πατέρας εἰς τὰ κατὰ πολλὰ μικρὰ αὑτῶν παιδία, ὡς εἶπεν ὁ Δαβίδ, φυλάσ σει ὁ Κύριος τὰ νήπια· διότι τὸ νήπιον πλησιάζει εἰς τὸν ὄφιν, καὶ κρατεῖ αὐτὸν ἐκ τοῦ τραχήλου, καὶ ποσῶς βλάπτεται ὑπ' αὐτοῦ· περιπατεῖ γυμνὸν τὸ νήπιον ἐν καιρῷ χειμῶνος, ὁπότε ἄλλοι ἐνδύονται καὶ σκεπάζονται, καὶ τὸ ψύχος δια- περᾷ ὅλα αὐτοῦ τὰ μέλη, καὶ δὲν πονεῖ· καθότι τὸ σῶμα τῆς ἁπλότητος καὶ ἀπειρίας αὐτοῦ ὑπάρχει σκεπασμένον δι' ἄλ |
Σελίδα:Isaak Syrian K.Pantokratorinos.pdf/104
Εμφάνιση
Αυτή η σελίδα δεν έχει ελεγχθεί ακόμη για πιθανά λάθη.