κατὰ [τὸν] χρόνον (scil. πόνοι)· ἀλλὰ καὶ εὐεκκά[θ]αρτον,[1] ἐπειδή περ οὐδ[ὲν] ὄφελος ὡ[ρίσθ]αι μεν ἡμῖν, [ἄκ]τητον [δ’] ἢ δ[ύσ]κτητον ε[ῖναι] τἀγαθόν, ἢ π[ε]περάνθα[ι μέ]ν, ἀνεγκαρτέρητον δ’ [εῖν]αι διὰ τὴ[ν πο]λυχρονιότ[ητ]α τὸ κακόν. in fine u. 19 scribendum erat οἷα τὰ πλεῖσ[τ]α τῶν ἐν προκοπῆι δεῖ ν[οῆ]σαι.
col. V satis plana. mirum igitur quod sententia u. 7—11 nondum patuit haec: ἐπ[ειδὴ] καὶ παρὰ τὴν [ἀδι]αληψ[ία]ν αὐτῶν μεγάλα γίνεται δ[ι]απτώματα κατὰ τὰς αἱρέσ[εις] καὶ φυγάς. deinde quod in charta manifesto scriptum est u. 10 ἕνεκα γὰρ τῶ[ν] ξενοτάτων temptari fas non erat, item in extremis legendum καὶ πά[λιν] τῶν ἀνα[ν]καιτάτων [πρά]ξεω[ν ὡς ξε]νοτάτων [ἀμελοῦσιν].
col. VI cum grauissima sit ad doctrinam Epicuri plenius perspiciendam, pessime habita est; maxime doleo quod extremos uersus 18—20 restituere mihi non contigit. superiora inde a u. 4 pleraque intellegere mihi uideor sic: αἳ δὲ [πρὸς] τὸ μ[α]καρίως [Ζῆ]ν κατὰ τὰ[ς μὴ] δ[ιαφ]ερούσας α[ἰ]τίας· ο[ὐ]δ᾽ α[ἴτι]ον α[ἱ] διαφέ[ρουσ]αι [ἡμῶν ?] ἐφ[έσ]ε[ις], ὧν αἳ μ[ὲν ὡς] δ[ο]κε[ῖ] δ[ε]ιν[ἀ]ς ἐμποιοῦσ[ι]ν καταιγ[ί]δας, α[ἳ] δ’ οὔ· καὶ τ[ι]νὲς μὲν α. ροι. (num ἀ[θ]ρό[ως] ?) ἐκ λειμμάτω[ν] γίνονταί τινων, αἳ δ᾽ ἀπ’ ἐπα[ισθη]μάτων [τῶ]ν τοῦ χαίροντος· καὶ τινὲς [μὲ]ν ἀπὸ συνηθειῶν, [τ]ινὲς δὲ καὶ χωρὶς τούτων· καὶ τινὲς μὲν ἀφ᾽ ἡμῶν καταρ[χ]όμ[ε]ναι, τινὲς δὲ τῶν ἔξω[θεν, ἃ ὡσπ]ε[ρ]εὶ τρῶσιν ἐργασάμε[να κτλ.
c. VII 10 potius πολὺ δέουσιν ἔ[χει]ν οἱ μακαριώτατοι δι' αἰῶνος, 15 αὐτοὺς non αὑτοὺς, 22 κα[κοῖς] non κα[κά] edendum erat.
c. VIII 11—18 κἄν γε [μὴ] ν[ει]κηθῶσι(ν) ὑπὸ τῆς εὐλογ[ίας τ]ῶν πραγμάτων ἢ καὶ [φ]υ[σι]κῶς τὰ σημεῖα τῶι (δ)ειν[ὰ φαί]νεσθαι συμφωνήσῃ, δ[ιὰ τὰς ὑ]ποψίας τοῦ μη[δὲν] π[αρὰ τ]ὴν τῶν θεῶν ἐ[νε]ργε[ῖν ἀ]πείλησιν ἀνθ[ε]λκόμε[νοι καὶ] καταμέλλ[ο]ντες ὑστ[εροῦσι τ]ῶν πράξ[ε]ων κτἑ.
de c. IX et x tacere malo, quae multum abest ut intellegi possint.
col. XI quo modo restituenda mihi uideretur, p.69 indicaui. nunc postquam Comparettii exemplo de u. 11 sq. οὐ|κ ἴσου τιθεμένου dubitatio nulla relinquitur, apparet sic fere scriptum fuisse: [δ’ διὰ τ]ὰ περὶ τῶ[ν] τετ[τ]άρω[ν κεί]με[ν]α λέγεται, το(ῦ) τὴ[ν διάλη]ψιν τὴν π[ερ]ὶ τῶν κυρ[ιωτάτ]ων καὶ τὴν μνήμην [πολ]λὰ συμ-
- ↑ ευεκκ . . ακιτον charta, ut tamen priorem quae intercidit litteram α fuisse uidere liceat. correxi conl. Ep. π. φύσ. VH2 VI 87 c. 9, 1 οὕ]τως ἐκκαθαίρεσθαι ep. II 87 p.36, 17.
