Σελίδα:Carmina Graece Medii Aevi, W. Wagner (1874).djvu/98

δυὸ ʼμέραις ἔχει νηστικὴ καὶ θέλει νʼ ἀποθάνῃ, 330
κι ὡς πότε τοῦτο τὸ κακὸ πάντα νὰ τὸ παθάνῃ;
ἐσὺ ἔχεις ὅλα σου σωστὰ, πάντα σου τὰ ʼπεδέξια,
κὶ αὐτὴ [ἔχει] ἄθετα ʼς τὴν τύχην της καὶ νὰ μεγάλʼ ἀδέξια·
κι ὡσὰν μᾶς ἐκατέστησες ὁ θεὸς τὰ σὲ πλερώσῃ,
ὅσον καλὸν μᾶς ἔκαμες διπλοῦ τὰ σὲ τὰ δώσῃ!“ 335
ὁ νοῦς της τῆς πολιτικῆς εἰς τὸ κακὸ γυρίζει,
ἀγκρίζει κύριν καὶ παιδιὰ κι ἀνδρόγυνα χωρίζει·
καὶ φαίνεταί της νόστιμον σὰν ζάχαριν καὶ μέλι,
ὅταν τελειώσῃ τὸ κακὸ τὸ ʼρέγεται καὶ θέλει.
μετὰ χαρᾶς ἡ πολιτικὴ θέλει κρυφὸν γαμήσει, 340
ὡς ὅτε νʼ ἀποδιαντραπῇ, ὥστε νʼ ἀποκινήσῃ.
κι ὅποιος νὰ τὴν κρατῇ κρυφὴν βιάζεται νὰ τὴν παίρνῃ,
ῥοῦχα καὶ μπόταις καὶ φελλοὺς καὶ ψούνια νὰ τὴν φέρνῃ.
καὶ πρὶν νʼ ἀφήσῃ, λέγω, αὐτὸν, ἄλλον γυρεύγει ναὔρῃ,
τὸν ἕνα νἄχῃ σήμερον, τὸν ἄλλον νἄχῃ αὔρι. 345
ἡ πολιτικὴ τὸν κόπελον τὸν ἔχει νὰ γελάσῃ,
τὴν ὄψιν καὶ τὴν γνώμην της ὅλην της τὴν ἀλλάσσει,
καὶ ἄλλον παίρνει σπήτιν της ὅλα της νὰ μετέχῃ,
τὸν ἄλλον καὶ κομπόνει τον, ὡσὰν τὸν Μάϊ ποῦ βρέχει.
μηδὲν πιστεύῃς πολιτικὴν κʼ ἔχῃς την μοναχός σου, 350
καὶ σύ ʼσαι μόνος καῦχός της, κρατῇς ʼς τὸν ἐμαυτόν σου,
ἀμμʼ ὅταν τὴν φιλῇς ἐσὺ, ἔχει καὶ ἄλλον φίλον·
καὶ λέγει ἐσὲ „τριαντάφυλλον“, καὶ κεῖνον λέγει, „μῆλον“.
ὁποῦ φρονεῖ τῆς πολιτικῆς ὅταν τὴν μαντατέψῃ,
διʼ ἄλλον ἀγαπητικόν ποτὲ μὴ τὴν πιστέψῃ, 355
ὅτι ποτʼ ἡ πολιτική οὐκ ἔχει ἐμπιστοσύνη·
τὸν βάλλει εἰς τὰ βρόχια της, ἀλλοὶ τὸ τί τοῦ ʼγίνη!
ὥστε ποῦ τρῷ τὸν ἄνθρωπον, ὥστε ποῦ τὸν ἐγλύφει,