ἐχάσε καὶ τὸ πρᾶγμάν του, χάνει καὶ τὴν ψυχήν του.
Θωρεῖς, υἱέ μου Φρατζησκὴ, τὰ κάμνει τὸ παιγνίδιν
τὰ κοκκαλάκια τὰ μικρὰ ʼς τὸ μαλακὸν σανίδιν. 235
λοιπὸν, παιδί μου, ἔπρεπεν νὰ τʼ ἀπολησμονήσῃς,
ἂν θέλῃς τὴν καλὴν ζωὴν νὰ τὴν ἀποκερδήσῃς
ἄφες καὶ ταῖς πολιτικαῖς, μίσησε καὶ τὰ ζάρια,
τῆς νύκτας τὰ γυρίσματα, τὴν πελελὴν ἀγγάρεια.
Τὸ τρίτον συμβουλεύω σε ταῖς πολιτικαῖς νʼ ἀφήσῃς, 240
κι ὡς διὰ καμμιὰν πολιτικὴν τίποτες μὴ ψηφήσῃς.
ὅτι τοὺς νεοὺς ᾑ πολιτικαῖς πολλὰ τοὺς ἐμποδίζουν,
τὰ παλληκάρια ἐγδέρνουσι, τοὺς γέροντας μαδίζουν.
ἡ πολιτικὴ ὅταν γροικᾷ καὶ ἔχει νὰ κερδέσῃ,
περιλαμβάνει σε σφικτὰ ὡς διὰ νὰ σʼ ἐμπροδέσῃ. 245
κι ἀπήτις φᾷ καὶ γλύψῃ σε, τότʼ ἀποκουντουρίζει,
κι ἄλλον εὑρίσκει νὰ τὸν τρῷ, καὶ σένʼ ἀποχωρίζει.
κʼ εὑρίσκει χίλιαις ἀφορμαῖς μὲ ψόματα καὶ σούραις,
κι ἂν τῆς εἰπῇς διὰ ψωμὶν, λέγει σου διὰ κουλούραις.
εἰς τὴν ἀρχὴν τὴν πολιτικὴν πριχοῦ τὴν ἐγνωρίσουν, 250
ὅλοι τὴν ἐξετρέχουσιν ὡς διὰ νὰ τὴν χαρίσουν.
καὶ ὅποιον εὕρῃ πελελὸν κι ἔχει νὰ τὴν χαρίζῃ,
μὲ λόγια καὶ κομπώματα σὰν μύλον τὸν γυρίζει.
ἡ πολιτικὴ, ἂν τὴν δώσουσι, μετὰ χαρᾶς τὰ παίρνει˙
κι ὡς διὰ τὰ δόσιʼ ἡ πολιτικὴ κηλημουντρᾷ καὶ γέρνει, 255
