Σελίδα:Carmina Graece Medii Aevi, W. Wagner (1874).djvu/91

ὁ ζαριστής ὀρέγεται νὰ κάτσῃ ʼς τὸ παιγνίδιν, 160
τὰ κοκκαλάκια νὰ κυλῇ ʼς τὸ μαλακὸν σανίδιν.
κερδαίνω, χάνω, μοναχὰ ἒν ὅλη του ἡ ὁμιλία,
καὶ φαίνεταί του νόστιμος ἡ τέτοιανα δουλεία.
καὶ καίεται κακότυχος καὶ κεῖνος δὲν τὸ γνώθει,
κι ἀφοῦ τὸν ἐρημάζουσιν ἐτότες μεταγνώθει. 165
πολλοὶ ἀπὸ βιὰν τοῦ παιγνιδιοῦ ἐπήγασιν κι ἐκλέψαν,
κʼ εὑρήκασιν καὶ πιάσαν τους, ʼς τὴν φούρκαν τοὺς ἐπέψαν.
θέλεις νὰ ʼδῇς ʼς τὸν ζαριστὴν ἕναν καλὸν σημάδιν;
ὁπῶ ʼναι πλέα μάστορας, ἔνεν καὶ πλεὰ ʼρημάδιν.
κυλεῖ τὰ ζάριʼ ὁ ζαριστὴς καὶ τάβλαις παίζει ὁμάδιν. 170
ἐτότες γίνεται πτωχὸς, τέλεια ἐρημάδιν.
ὁ μάστορας ὁ ζαριστὴς θέλει νὰ προφητεύῃ.
καὶ μʼ ἀδικιὰν ψηλοκοπᾷ πάντα νὰ μηχανεύῃ·
ταῖς ἐσοδιαῖς καὶ πραγματειαῖς ὅσαις κι ἂν ἔχῃ τρῷ ταις,
καὶ τὰ παιδιά του πιάνουσιν τῶν Χριστιανῶν ταῖς πόρταις. 175
ὁ μάστορας ὁ ζαριστὴς πιστεύγει νὰ εὐγατίσῃ,
καὶ μὲ τὸ κέρδος τὸ κακὸν ἐλπίζει νὰ πλουτήσῃ.
καὶ κεῖνος μὰ τὴν μοῦζάν του, μὰ τὴν κακήν του μοῖραν,
τὰ ῥοῦχά του ʼνεν ἄτσαλα καὶ γέμουσιν τὴν ψεῖραν.
ὁ λογισμὸς του παιγνιδιοῦ ὡσὰν ἐχθρὸς τὸν βιάζει, 180
τὸ πρᾶγμαν καὶ τὰ ῥοῦχά του ἄδηλα νʼ ἐξοδιάζῃ,
κι ἀγανακτᾷ τὴν μοῖράν του, καὶ κλαῖ τὸ ῥιζικόν του,
τὸ πῶς ἐκάτσεν ἄτυχος, κι ἐχάσεν τὸ ʼδικόν του.