Σελίδα:Carmina Graece Medii Aevi, W. Wagner (1874).djvu/295

διπλοῦν παρὰ τὸ πόρνειον .............
ἐπένευσεν ὁ ἀσεβὴς κι ἀφῆκέν με εἰς τοῦτο,
καὶ τώρα ὁ Ἀντίγορος ὁ ἄρχοντας τοῦ τόπου,
ὁποῦ μὲ ποῖκεν τὸ καλὸν (εἰσὲ) τὴν πρώτην νύκταν,
ἐτάχθην πάλιν εἰς τὸν θεὸν, ἂν ἔβγω ἀπὸ μέσα, 760
τὰ στάμενά μου τῆς σκλαβιᾶς ἐκεῖνος νὰ τὰ δώσῃ,
καὶ νᾆμαι καὶ ἐλεύθερη ὅπου θέλω νὰ πάγω.“
ἐκεῖνος ὅσον ἤκουσεν τὰ λόγια τῆς κόρης,
θωρεῖ καὶ παραμοίαζεν τῆς μάνας της τὰ κάλλη·
τόση ἦτον, ἡ μήτηρ της ὅταν τὴν εὐλογήθη. 765
εἶδεν καὶ τὰ σημάδια της, εὐθὺς ἀγνώρισέν την·
τρέχει καὶ ἀγκαλιάζει την σκύπτει, καταφιλεῖ την.
„ἐγᾦμαι ὁ πατέρας σου, ὁ πρίγκιπας τὸν λέγεις·
ἐγώ γιὰ σέναν κάθομαι εἰς τὴν κοιλιὰν τοῦ πλοίου.
ὡς ἔμαθα εἰς τὸν Ταρσὸν ὅτι εἶσʼ ἀποθαμένη, 770
καὶ εἶδα καὶ τὸν τάφον σου τριγύρου γεγραμμένον
'μνημεῖον κόρης παντερπνῆς Ταρσίας τῆς παρθένου,'
εὐθὺς (ʼς) τὸ πλοῖον ἔμπηκα, ἀπέσω εἰς τὴν κοιλιάν του,
καὶ ὤμοσα νὰ μηδʼ ἐβγῶ ὡς ὅπου νʼ ἀποθάνω.
ἔχω σʼ, (ἔχω σʼ,) ὀμμάτια μου, ἔχω σε, φῶς καὶ δόξαν. 775
ἔλα καὶ ἂς ὑπάγωμεν ἔξω ἀπʼ τὸ καράβιν.“
ἐξέρχουνται ὁμοῦ οἱ δυὸ καὶ εἰς τὴν γῆν ὑπᾶσιν·
τὰ βούκινα ἐπαίξασιν μέσα εἰς τὸ καράβιν,
τὰ φλάμπουρα ἐστήσασιν κʼ εἶχαν χαρὰν μεγάλην.
ἄρχοντες καὶ ἀρχόντισσαις ἐτρέχασιν νὰ ʼδοῦσιν, 780
κʼ ἦτον διπλὴ ἡ ἑορτὴ ἀνάστασης κυρίου.
εἰς τὰ παλάτια πήγασιν τοῦ ἄρχοντος τοῦ τόπου,
καὶ χαίρονται κʼ εὐφραίνονται μικροί τε καὶ μεγάλοι.
ἐζήτησεν ὁ ἄρχοντας, ἀφέντης γοῦν τῆς χώρας,
ζητᾷ γυναῖκαν νόμιμον τὴν Ταρσίαν νὰ πάρῃ. 785
ἐπένευσεν ὁ κύρις της, καὶ γίνετον ὁ γάμος.
ἡ δὲ Ταρσία ζήτησεν τὸν δυστυχὴν τὸν γέρον,
πέμπει καὶ κωλοσύρνουν τον, κόπτουν τὴν κεφαλήν του,