καὶ τὸ πρωΐ εὑρέθησαν ἔσω ʼς τὴν Μιτυλήνην.
ʼκεῖ ὁρισμὸν τοῦ ζήτησαν νὰ ʼμποῦν εἰς τὸν λιμιῶνα,
κι ὁρίζει νὰ ἐμποῦν χωρὶς φλάμπουρον καὶ σημάδιν.
ὅλοι μαυροφοροῦσαν ..................................
ηὖγαν οἱ ναύταις εἰς τὴν γῆν, ηὖγαν κʼ οἱ ὀφιτζιάλλοι. 635
ὁ ἄρχων τοὺς ἐρώτησεν, „τίνες καὶ πόθεν εἶστε;“
καὶ κεῖνοι ἀπεκρίθησαν, „ἀφέντης εἶν τῆς Τύρου.“
λοιπὸν αὐθέντης τοῦ τόπου στέλλει τοὺς ἄρχοντάς του,
νὰ τὸν παρακαλέσουνε, νὰ ʼβγῇ διὰ τὴν ʼμέραν,
νὰ φᾶν ἀντάμʼ οἱ δυὸ ʼφενταῖς καὶ πάλιν ἂς μισέψῃ. 640
πολλὰ τὸν ἐσυντύχασιν, αὐτός δʼ οὐκ εἶπεν λόγους·
ὑπόδειγμα τοῦ ἔφεραν Ἰώβ τοῦ πολυάθλου,
καὶ μετὰ ταῦτα τὸν θεὸν καὶ ὅλους τοὺς ἁγίους.
ὁ δὲ φωνὴν οὐκ ἔδωκεν, ἀκρόασις οὐκ ἦτον.
καὶ στρέφουνται καὶ λέγουν το αὐθέντη Ἀντιναγόραν. 645
ἐκεῖνος ὡς τὸ ἤκουσεν πολλὰ τὸ εἶχεν μέγαν,
καὶ τὴν μεγάλην κυριακὴν, φώσκοντος τοῦ ἡλίου,
τοὺς ἄρχοντάς του ἔπηρεν καὶ ἦμπεν εἰς τὸ πλοῖον.
ἔλεγεν μὴ καὶ ἔλαθεν καὶ ʼξέβην μετʼ ἐκείνους.
ʼς τὸ πλοῖον ἔσω ʼσέβησαν κʼ Ἀντιναγόρας λέγει 650
„χαῖρε, κύρι ʼπολλώνιε, καὶ πάλιν λέγω χαῖρε,
οὐκ ἔνι θλίψις σήμερον, ἀλλὰ χαρὰ μεγάλη,
παγκόσμιος ἀνάστασις Χριστοῦ τοῦ ζωοδότου,
καὶ τῶν πιστῶν ὁμήγυρις, ἀνάστασις τῶν πάντων.
λοιπὸν ἀνάστα, ἔξελθε, θεὸν μὴ παροργίσης· 655
αὐτὸς γὰρ μέλλει καὶ νεκροὺς καὶ ζωντανούς νὰ κρίνῃ
ἐν τῇ δευτέρᾳ τῇ φρικτῇ, οἱ καθαροὶ ἀλλήλους
νὰ ἴδωσι καὶ νὰ χαροῦν εἰς τὰς μονὰς κυρίου.
λοιπὸν ἀνάστα, ἔξελθε, θεὸν μὴ παροξύνης.“
(ὁ δʼ οὐδὲ λόγον ἔδωκεν οὐδʼ ἀπεκρίθην ὅλως. 660
Σελίδα:Carmina Graece Medii Aevi, W. Wagner (1874).djvu/291
Εμφάνιση
Αυτή η σελίδα δεν έχει ελεγχθεί ακόμη για πιθανά λάθη.
––269––