Σελίδα:Carmina Graece Medii Aevi, W. Wagner (1874).djvu/290

εἰς γάμους καὶ εἰς ἑορτὰς πάντοθεν νὰ πηγαίνω,
νὰ τοῦ συνάγω στάμενα εἰς ὅσα νὰ χορτάνη.
λοιπὸν τὸν παρακάλεσε, εἰπὲ τούτους τοὺς λόγους,
ἐλπίζω εἰς τὸν κύριον καὶ νὰ μὲ συμπαθήσῃ.“
ὁ δὲ ἐπένευσεν εὐθὺς καὶ πᾷ καὶ λέγει τοῦτο, 605
καὶ τὴν κιθάραν ἔποικεν καὶ τὴν Ταρσιὰν τὴν δίδει,
καὶ κάμνει διαλαλημὸν ʼς τὴν ἀγορὰν ἀπέσω
„τίς θὲ νʼ ἀκούῃ ᾄσματα, αἰνίγματα καὶ λόγους
καὶ ὑμνῳδιὰν (καὶ) τραγῳδιὰν, εἰς τὴν Ταρσιὰν ἂς πάγη.“
καὶ οὕτως γὰρ ἀπέφυγεν τὸν ὄλεθρον τοῦ πλάνου 610
καὶ ἔσωσεν ἀπὸ θεοῦ τὴν παρθενιὰν τὴν εἶχεν.
Ἀλλὰ εἰς Απολλώνιον τὸν λόγον διὰ νὰ στρέψω.
ὡς γοῦν ἐκατελάβασιν κἂν δεκαπέντε χρόνοι,
ὑπάγει Ἀπολλώνιος εἰς τὴν Ταρσὸν ἀπέσω,
ἀναζητῶντα τὴν Ταρσιὰν, θέλει νὰ τὴν ʼπαντρέψῃ. 615
ηὗρεν τὸν Στραγκαλίωνα μετὰ τῆς γυναικός του,
τὰ μαῦρα ἐφορούσασιν τάχα διὰ τὴν κόρην.
ὡς ἔμαθεν τὸν θάνατον, ʼς τὸ μνῆμάν της ὑπάγει,
τὰς τρίχας του ἐνέσπαζεν, τὸ πρόσωπόν του δέρνει,
καὶ τὴν Ταρσίαν ἔκραζεν καὶ τὴν Ἀρχιστρατοῦσαν. 620
ὅλον ὁ ἥλιος ἔκλαυσεν, ᾑ πέτραις ἐῤῥαγῆσαν,
ἐκ τὸν πολὺν τὸν κοπετὸν ἀνδρῶν (τε) καὶ γυναίκων
ἡ γῆ ἐπῆγεν κʼ ἔρχετον, τὰ νέφη σκοτεινιάσαν.
ἐβγαίνει, φεύγει ἀπὸ τὴν γῆν, εἰς τὸ καράβι ἐσέβη
εἰς τὴν κοιλιὰν τοῦ καραβιοῦ, ʼς τὸν βρῶμον ἐκατέβην, 625
τὸν ναύκλερον παρακαλεῖ καὶ τὸν γραμματικόν του
νὰ ʼχουν φροντίδαν, μέριμναν ὅλην τοῦ καραβίου,
κʼ ἐκείνου δὲ τὸ σύνολον μηδὲν τὸν ὁμιλήσουν.
κάμνουσιν μῆνας τρεῖς καὶ δυὸ ἀπὸ πόλιν εἰς πόλιν,
ἀπὸ νησὶν ἕως νησὶν, ὡς τὴν μεγάλην Πέπτην, 630