Σελίδα:Carmina Graece Medii Aevi, W. Wagner (1874).djvu/287

ὁ κύρις σου τὴν ἔποικεν τὴν ἁμαρτίαν ταύτην.
εἰς χεῖρας σε παρέδωκεν ποῦ δὲν ἔχεις συμπάθειον.“
λοιπόν ζητεῖ, παρακαλεῖ, ἕως ὡς μίαν ὥραν,
νὰ δεηθῆ καὶ τὸν Χριστὸν καὶ τὴν κυρὰν τοῦ κόσμου,
να πέψῃ ἄγγελον καλὸν νὰ πάρῃ τὴν ψυχήν της. 510
ἐπένευσεν, ἐφῆκέν την, κλίνει τὰ γόνατά της
καὶ τὸν θεὸν ἐδέετον ἀπʼ ὅλης τῆς ψυχῆς της.
ἰδού, ἐξαίφνης εἴδασιν ξύλον άρματωμένον,
τῆς Μιτυλήνης ἄνθρωποι, ἀράπιδες κουρσάροι·
τρέχουν, έβγαίνουν εἰς τὴν γῆν καὶ δράσσουσι τὴν κόρην. 515
καὶ ὁ Θεόφιλος εὐθὺς τρέχει καὶ πᾷ ʼς τὸν οἶκον,
λαλεῖ πῶς τὴν ἐσκότωσεν, ζητᾷ ἐλευθερίαν,
νὰ πάρῃ καὶ τὰ ξένια του, νὰ πᾷ ʼς τὰ γονικά του.
οἱ δὲ φωνὴν τὸν ἔβαλαν, καὶ φρίσσει ʼπὸ τὸν φόβον.
„ὅλως ἐτόλμησας ἐσὺ καὶ σκότωσας τὴν κόρην; 520
εἶχες καὶ χέριν κʼ ἔβαλες εἰς βασιλέως κόρην;
γοργὰ ἄμε καὶ δούλευε σὰν ἤσουν μαθημένος,
μηδὲν τʼ ἀκούσουν ἄρχοντες καὶ θανατώσουσίν σε.“
στρέφεται πάλιν ὁ πτωχὸς εἰς τὴν σκλαβιὰν, δουλεύει.
ἐκεῖνοι κάμνουσιν εὐθὺς κιβούριον τὴν κόρην 525
καὶ ξύλον κλώνου ἔβαλαν μέσα ἐς τὸ κιβούριν,
διὰ νἄχῃ βάρος ὡς νεκρὸν νὰ πᾶσιν νὰ τὸ θάψουν.
ἀργὰ πρὸς τὸ μεσάνυκτον τρανὴν φωνὴν ἐσύραν,
τρέχουσιν ἄρχοντες πολλοὶ κι ἀρχόντισσαις ἀντάμα
καὶ βλέπουν τὸ ἀντρόγυνον καὶ κλαίουν τὴν Ταρσίαν, 530
πῶς ἄφνου γὰρ ἀπέθανεν ἡ παῖς χωρὶς ἀσθένειας,
καὶ ἦν ὁ θρῆνος φοβερὸς καὶ ὁ κλαυθμὸς μεγάλος.
κάμουν ἀψίκιν φοβερὸν καὶ θάπτουσι τὸ ξύλον·
κι ὅλοι μαυροφορήσασιν διὰ τὴν πολλὴν ἀγάπην
τὴν εἶχαν εἰς τὸν κύριν της ἀκ τὴν καλήν του γνώμην. 535
Ἀλλʼ ἄκουε τί συνέβηκεν, λέγω, πάλιν ʼς τὴν κόρην.
τὸν θάνατον ἀπόφευγεν τοῦ σώματος ἐκείνη,
καὶ τῆς ψυχῆς ὁ ὄλεθρος πίπτει την παραχρῆμα,