Σελίδα:Carmina Graece Medii Aevi, W. Wagner (1874).djvu/283

ἤμπασιν ʼς τὸ πλοιάριον καὶ ἀποχαιρετῆσαν. 380
ἑπτὰ ἡμέρας κάμασιν, τὴν θάλασσαν περνοῦσιν·
καὶ μετὰ ταῦτʼ ἐγείρεται ὁ νότος ὁ βιαῖος
καὶ κάμνει κλύδωνα βαρὺν καὶ ταραχὴν καὶ σκότος·
καὶ πῆρέν τους καὶ ʼβρέθησαν ʼς τὸν κόλφον τῆς Ἀττάλειας.
ἐκεῖ ʼκ τὸν φόβον τὸν πολὺν ἐπιάσαν την οἱ πόνοι, 385
γεννᾷ κοράσιον, παρευθὺς κι ἀπόθανεν ἐκείνη,
τὸ αἷμάν της γὰρ ἔπηξεν ἐκ τὴν πολλὴν ψυχρότην.
καὶ τίς νὰ γράψῃ τὸν κλαυθμόν, τὸν ὀδυρμὸν τὸν τόσον,
καὶ τὴν πικριὰν τῆς συμφορᾶς τὴν τότε γεναμένην;
φέρνουν κιβούριν, πιάνουν την, πισσόνουν ἔσω κʼ ἔξω, 390
ἀλλάσσουν τὴν βασίλισσαν ὅλα τὰ νυμφικά της,
βάλλουν χρυσάφι περισσὸν, βάλλουν μαργαριτάρι,
λιθάρια πολύτιμα καὶ κόσμια τῆς κόρης,
καὶ γράμμα εἰς τὸ στῆθός της, πιττάκιν γεγραμμένον,
τὴν γένναν, τὴν ἀναθροφὴν, τὴν δυστυχιὰν τοῦ πλοίου, 395
κʼ εἴτις τὴν θάψῃ, τὰ ἥμισα νὰ ᾖναι ἐδικά του·
καὶ τʼ ἄλλα πάλιν ἔγραφε νὰ ᾖναι διὰ ἐξόδους,
(νὰ ᾖναι καὶ) εἰς ψυχικὰ καὶ εἰς μνημόσυνόν της.
Ἀκούσατε, θαυμάσατε θεοῦ μεγάλην δόξαν.
μιὰν ὥραν ἦτον τῆς αὐγῆς ἕως νὰ ʼξημερώσῃ, 400
εὑρέθηκεν ʼς τὴν Ἔφεσον εἰς χάραγμαν ἡλίου.
καὶ εἷς σοφὸς διδάσκαλος μετὰ τῶν μαθητῶν του
εὑρέθηκεν εἰς τὸν γιαλόν, θωροῦσιν τὸ κιβώτιον,
σηκόνουν το οἱ μαθηταὶ, εἰς τὸ σκολειὸν τὸ παίρνουν·
ἀνοίγουν το καὶ ʼβρίσκουσιν τὴν κόρην τεθνεῶσαν, 405
τὰ κόσμια καὶ τὰ χρήματα καὶ τὴν γραφὴν ἀντάμα.
στήνουν θερμὸν κʼ ἐκδύνουν την διὰ νὰ τὴν ἀποπλύνουν·
εὐθὺς τὸ αἷμαν ἔβρασεν, κάμνει μεγάλην χύσιν,
τὸν νοῦν της ἐσυνέφερεν, ὅλον τὸν λογισμόν της,
καὶ τὴν γραφὴν τὴν δίδουσιν, πιάνει (καὶ) θεωρεῖ την, 410