Σελίδα:Carmina Graece Medii Aevi, W. Wagner (1874).djvu/281

κράζει τοὺς τρεῖς, ἀναρωτᾷ τίς εἶναι ὁ τσακισμένος.
ὁ δὲ εἷς ἀπεκρίνατο, ναυάγησεν εἰς πλοῖον.
οἱ ἄλλοι λέγουν, δέσποτα, ἀλήθειαν οὐ λέγει, 320
διά θαλάσσου οὐδὲ εἷς ποτʼ ἀφʼ ἡμῶν ἐσέβη.“
τότε πρὸς Ἀπολλώνιον τὴν ζήτησιν ἐποίει
„ξεύρεις ποιὸς ἔναι τὸν ζητεῖ; ποιὸς ἔναι ὁ τσακισμένος;“
ὁ δὲ γελάσας ἔλεγεν, „πολλὰ καλὰ τὸν ξεύρω.“
καὶ γνοὺς τοίνυν ὁ βασιλεὺς ἄλλος τινὰς οὐδʼ ἕναι 325
εἰ μὴ ὁ Ἀπολλώνιος ὁποῦ ʼτον τσακισμένος,
στρέφεται, λέγει πρὸς τοὺς τρεῖς μὲ ἱλαρὸν τὸν λόγον
„ἀμέτε, ἄρχοντες, καλῶς, κʼ ἐγὼ θέλω ζητήσει,
νὰ μάθω ποιὸς ἔνʼ τὸν ζητᾷ καὶ θέλω σᾶς μηνύσει.“
στρέφεται (δέ) ὁ βασιλεὺς εἰς τὸ παλάτιν (μέσα), 330
(μετὰ) τὸν Ἀπολλώνιον κοντὰ εἰς τὸ πλευρόν του·
ἐμπαίνουν εἰς τὸν θάλαμον, εὑρίσκουσιν τὴν κόρην.
ἡ κόρη ʼγέρνεται γοργῶς μετὰ σπουδῆς μεγάλης,
πίπτει εἰς τὸν πατέρα της, παρακαλεῖ καὶ λέγει
„συγγνώμην θέλω, ἀφέντη μου, συμπάθειον ἀπὸ σένα. 335
ʼγὼ ἄλλον ἄνδρʼ οὐδὲν θέλω εἰ μὴ τὸν δάσκαλόν μου,
(αὐτὸν ποθῶ,) αὐτὸν ζητῶ, αὐτὸν θέλω νὰ πάρω.“
ἐπένευσεν ὁ βασιλεὺς μετὰ χαρᾶς μεγάλης,
σύρνει τὴν κόρην ἀπʼ τὴν γῆν, πιάνει, καταφιλεῖ την,
μετὰ χαρᾶς τὴν ἔλεγεν „τὸ θέλεις, θέλω κάμει· 340
αὐτός ἔνι ὁ ἄνδρας σου, ἄλλον τινὰ οὐ θέλω.“
πέμπει γοργὸν καὶ φέρνουσιν ἐπίσκοπον τῆς χώρας,
καλοῦσιν καὶ τοὺς ἄρχοντας μικρούς τε καὶ μεγάλους,
καὶ στεφανοβλογησάν τους μετὰ χαρᾶς μεγάλης.
καὶ κάμνει τον καὶ κύριον τῆς βασιλειᾶς του ὅλης. 345
καὶ μετὰ ʼμέρας (ἱκανὰς ἡ) κόρη ἐγγαστρώθη.
καὶ παίρνει την κʼ ἐξέβησαν ἔξω νὰ εὐθυμίσουν,
εἰς περιβόλια ἔμορφα διὰ νὰ παραδιαβάσουν.