Σελίδα:Carmina Graece Medii Aevi, W. Wagner (1874).djvu/280

ἡμεῖς, γινώσκεις, βασιλεῦ, διὰ σέναν καρτεροῦμεν
ποῖον θελήσεις ἐκ τοὺς τρεῖς γαβρὸν διὰ νὰ πάρῃς.“
κεῖνος μηνᾷ τους κʼ ἔρχονται, μετʼ αὔτους συντυχαίνει. 290
ἐκεῖνοι λέγουν πρὸς αὐτὸν κʼ οἱ τρεῖς εἰς ἕνα στόμα
„οὐκ ἔνι ἄλλος ἄξιος ποτὲ τῆς βασιλειᾶς σου.
ἔκλεξε ἕνʼ ἀπὸ τοὺς τρεῖς γαβρὸν τῆς βασιλειᾶς σου,
ὅτι καιρὸς ἔδε πολὺς, πλέον οὐ καρτεροῦμεν.“
τότε φησὶν ὁ βασιλεὺς καὶ λέγει πρὸς ἐκείνους 295
„καλῶς ἦλθαν οἱ ἄρχοντες, χίλια καλῶς μὲν ἦλθαν.
ἀλήθειαν ὁρίζετε, γαβρὸν θέλω νὰ πάρω.
καὶ γράψτε γράμμαν ὁ καθεῖς, ὄνομα καὶ τὴν τύχην,
κʼ ἡ κόρη ἔναι φρόνιμη, νὰ στείλω τὰ πιττάκια,
καὶ ποιὸν θελήσει ἐκ τοὺς τρεῖς, ἐκεῖνος νὰ τὴν πάρῃ.“ 300
καὶ εὐθὺς γράφει ὁ καθεῖς τὸ καθὼς ἐδιδάχθην,
τὸ ὄνομα, τὴν εὐγενειὰν, τὸν πλοῦτον καὶ τὴν δόξαν.
λαμβάνει τοίνυν τὴν γραφὴν ὁ βασιλεὺς εἰς χεῖρας,
βουλόνει, στέλλει τὴν γραφὴν τῆς ἑαυτοῦ θυγάτηρ.
ἡ δὲ λαβοῦσα τὴν γραφήν καὶ γνοὺς τὸ τʼ εἶχε μέσα 305
ἐγέλασεν καὶ τὸν ... διδάσκαλόν της λέγει
„ἐσέναν θέλω, κύρις μου, ἐσέναν θέλω ἄνδρα,
ἐσὲν θέλʼ ἡ καρδία μου καὶ σύ ʼσαι ὁ ποθητός μου.
οὐκ ἔχει μέρος μετʼ ἐμοῦ ἄλλος τινὰς ʼς τὸν κόσμον.“
τότε ὁ Ἀπολλώνιος γοργὸν ἀποκριθῆκεν 310
„εὐχαριστῶ σε, κύριε, υἱὲ Θεοῦ τοῦ ζῶντος,
τὸ θέλεις, θέλω το κʼ ἐγὼ, ʼς τοὺς ὁρισμούς σου εἶμαι.“
στέλλει λοιπὸν ἀντίγραμμα τὸν βασιλιά ἡ κόρη
ἡ φράσις ἦταν νόστιμη, κοντολογιογραμμένη
„συγγνώμην θέλω, δέσποτα, συμπάθιον ἀπὸ σέναν, 315
ʼγὼ ἄλλον ἄνδρʼ οὐδὲν θέλω οὐδὲ ἄλλος μὲ παίρνει,
εἰ μὴ ὁποῦ ναυάγησε (εἰς) μέσον τοῦ πελάγου.“