Σελίδα:Carmina Graece Medii Aevi, W. Wagner (1874).djvu/276

ἐθαύμασεν ὁ βασιλεύς τὴν σύνεσιν τοῦ νέου
καὶ τὴν ʼπιδεξοσύνη του καὶ τὴν γλυκύτητά του.
ὡς γοῦν εἰς τὰ βασίλεια ὁ βασιλεὺς ἀπῄει, 165
ἔμεινεν Ἀπολλώνιος ἔξω διὰ τοῦ φόρου.
εὐθὺς δὲ ὁ Ἀρχὶστρατος Ἀπόλλωνα ἐζήτει.
ἦλθον εἰς ἀναζήτησιν, ηὖράν τον ἐν τῇ μέσῃ,
λέγουν τον, „ἔλα, κράζει σε ὁ βασιλεὺς ὁ μέγας,
νὰ φᾷς, νὰ πίῃς μετʼ αὐτοῦ καὶ νὰ παραδιαβάσῃς.“ 170
ἐκεῖνος ἔφη, „αἰσχύνομαι διὰ τὸ παλαιὸν τὸ ῥάσι.“
στρέφουνται, ἀναγγέλλουσι ταῦτα τὸν βασιλέα·
κεῖνος ἀπὸ τὰ ῥουχά του στέλλει καὶ δίδωσίν του.
ἦλθεν κʼ ἐκάθισεν ὁμοῦ μετὰ τὸν βασιλέα,
ἄντικρυς κατὰ πρόσωπον ἀπάνωθεν τῶν ὅλων 175
ἀρχόντων τῶν εὐγενικῶν ὁποῦ ʼσαν καλεσμένοι.
ὡς γοῦν τὴν τάβλαν ἔβλεπεν, τὰ πλήθη τῶν βρωμάτων,
τὸν ἄργυρον καὶ τὸν χρυσὸν καὶ τὴν παράταξίν του,
ἐμνήσθη ἃ ἀπώλεσεν καὶ τὴν αὑτοῦ αὐθέντειαν,
κι οὐκ ἤθελεν (εἰς τὸ) λοιπὸν καθόλου νʼ ἀριστήσῃ. 180
πολλὰ τὸν ἔλεγεν ὁ ῥὴξ ὁ μέγας διὰ νὰ φάγῃ·
ἐκεῖνος κάτω ἔβλεπεν καὶ στέναζεν μεγάλως.
εἶχεν δὲ ὁ Ἀρχίστρατος κοράσιον ὡραῖον·
ἦν δὲ ἡ κόρη εὐγενὴς, ἔμορφη παρὰ πάντας,
νεάνιδα καὶ καυχοδιὰ ʼς τὰ μέρη τῆς Συρίας, 185
οὐδὲν ἦτον ὡσὰν αὐτή· μᾶλλον κʼ εἰς τὰ ᾀσμάτια
κʼ εἰς τὴν κινύραν ............................
καὶ συγκυρίζει γλυκερὰ παρὰ πάντας ἀνθρώπους.
εὐθὺς δὲ ὁ Ἀρχίστρατος διὰ νὰ παρηγορήσῃ
τὸν δύστυχον ʼπολλώνιον ἐκ τὴν πικριὰν τὴν εἶχεν, 190
εὐθὺς πέμπει καὶ φέρνει την αὐτὴν τὴν θυγατέραν·
ἦν δὲ τὸ ὄνομα αὐτῆς κυρά Ἀρχιστρατοῦσα·
παρακαλεῖ καὶ λέγει την „κόρη, νὰ μὲ κερδέσῃς