Σελίδα:Carmina Graece Medii Aevi, W. Wagner (1874).djvu/275

ὅπως ἀρμάδα ἔποικεν Ἀντίοχος ὁ ἄναξ
(ὡς) εἰς (τὴν) ἀναζήτησιν πρίγκιψ Ἀπολλωνίου.
ἐκεῖνοι συμβουλεύονται νὰ φύγῃ ἀπό τὸν τόπον.
εὐθὺς εἰς πλοῖον ἔμπηκεν, τὸ πέλαγος ἐπιάσεν. 135
χειμάζει εἰς τὸ πέλαγος μέσα εἰς δύο ʼμέρας,
τὸ πλοῖον διεσκόρπισεν, ἐπνίγησαν οἱ πάντες,
μόνον ὁ Ἀπολλώνιος μέσʼ εἰς μικρὸν σανίδιν
τὸ κῦμαν τὸν ἐπέρασεν ʼς τῆς Τρίπολης τὰ μέρη,
ἐκεῖ ʼβρεν ἄνθρωπον πτωχὸν, πένητα κʼ ἒν ψαράρης. 140
εἶχεν μικρὸν καλύβι καὶ ἐδέχετο τοὺς ξένους.
δίδει αὐτὸς καὶ ῥάκιον καὶ κάτσεν ἀποκάτω.
ὁ δʼ Ἀπολλώνιος (αὐτῷ) τὰ κατʼ αὐτοῦ ἀγγέλλει,
λέγει αὐτὸν ὁ ἁλιεύς „ἡ Τρίπολις κοντά ʼναι,
ἔχει δὲ δύο μίλια· κοπίασε καὶ ἄμε, 145
ὕπαγε δὲ καὶ στόχασε ἀνάπαυσιν νὰ εὕρῃς.
κι ἂν στρέψῃς εἰς τὸν τόπον σου κʼ ἰδῆς τὰ γονικά σου,
ἰδοὺ καὶ μνήσθητι ἐμοῦ εἰς τὸ ψωμίν κʼ εἰς τάβλαν·
εἰ δὲ καὶ λησμονήσῃς μου, ὁ θεὸς νὰ σοῦ πληρώσῃ,
καὶ εἰς τὴν θάλασσαν ἂν ʼμπῆς, πάλιν νὰ ναυαγήσῃς. 150
εἰ δὲ οὐχ εὕρῃς ἐν ὁδῷ ὅσο να φᾷς νὰ ζήσῃς,
ἔλα καὶ στρέψαι μετʼ ἐμὲ, καὶ ὁ θεὸς νὰ μᾶς θρέψῃ.“
ὁ δʼ Ἀπολλώνιος εὐθὺς ʼς τὴν Τρίπολιν ὑπάγει,
εὑρίσκει ἐν τῇ ἀγορᾷ κήρυκα ἀνακράζων
„ὅστις ʼβρεθῇ τὴν σήμερον τὴν ἅρπαν διὰ νὰ παίζῃ 155
καὶ νὰ νικήσῃ ἅπαντας, εὐθὺς γοργὸν νὰ ἔλθῃ,
νὰ λούσῃ καὶ τὸν βασιλεὰ, ἀντάμα διὰ νὰ φάγῃ.“
ἀκούει Ἀπολλώνιος, ʼς τὸ θέατρον ἐστάθην
γυμνὸς καὶ ἀξυπόλυτος μὲ τὸ παλαιὸν τὸ ῥάσον.
παίζουν τὴν ἅρπαν, παίζει την, ὅλους ἐνίκησέν τους. 160
ὑπάγει εἰς τὸ βαλανειὸν, τὸν βασιλέα λούει,
ἦν δὲ τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ἀρχίστρατος ὁ μέγας.