Σελίδα:Carmina Graece Medii Aevi, W. Wagner (1874).djvu/274

ὁ δὲ „γραφὰς ἐδέχθημεν Ἀντιόχου βασιλέως·
γράφει καὶ λέγει, σφαλερῶς παρακαλεῖ τοιοῦτο·
ὅστις τὸν Ἀπολλώνιον ζωντανὸν νὰ τὸν πάγῃ, 105
νά ʼχῃ πενήντα χρύσινα κι ἀγάπην Ἀντιόχου.
εἰ δʼ ἀποκεφαλίσῃ τον κʼ ὑπᾷ του τὸ κεφάλιν,
νά ʼχῃ χρυσίνους ἑκατὸν κι ἀγάπην ἐδικήν του.
διὰ τοῦτο παραγγέλλω σοι νὰ βλέπῃς τὴν ζωήν σου.
ὁ δʼ Ἀπολλώνιος χαρὰς μεγάλας δίδει ἐκεῖνον, 110
καὶ βάλλει εἰς τὰς χεῖράς του κἂν ἑκατὸν δουκάτα.
εἶχεν δὲ φίλον γνώριμον, ὄνομα Στραγκαλεῖον.
κεῖνος εἶχʼ ἀναγυιωτὴν ὄνομα Διονυσίαν·
ἐκεῖ ἀπεστράφην τὸ λοιπὸν ʼπολλώνιος ὁ πρίγκηψ,
ἀνήγγειλεν τὴν συμφορὰν, τὸν φίλον του τὸ λέγει 115
„ἂν ἔναι ὁ τόπος δυνατὸς, ἂς νὰ μʼ (ἐκεῖ) φυλάξουν.“
ὁ δέ „οὐκ ἔναι δυνατὸς“, „διὰ τὸν λιμὸν τὸν ἔχουν,
ὅτι ἀπʼ τῆς πείνας τῆς πολλῆς ὅλοι ἔν νʼ ἀποθάνουν.“
εὐθὺς ὁ Ἀπολλώνιος γοργόν ἀπολογᾶται
„ὅλοι ἂς χαροῦσι σήμερον μικροί τε καὶ μεγάλοι 120
καὶ ἂς δοξάσουν τὸν θεὸν τὸν ἀποστείλαντά με.
δότε μοι ὅρκον ἅπαντες καὶ σῖτον νὰ σᾶς δώσω.“
εὐθὺς ὅλοι συνάγονται μικροί τε καὶ μεγάλοι
καὶ δίδουν ὅρκον εἰς θεόν ὅτι νὰ ἀποθάνουν
ὁμοῦ μὲ Ἀπολλώνιον εἰς πειρασμοὺς ὁποῦ ʼχει, 125
καὶ λέγει εὐθὺς διὰ γοργόν, „ἐβγάλετε τὸν σῖτον “
καὶ δίδει τὸν καθέκαστον ὅσον τοῦ χορτασθῆναι·
ἄνευ ἀργύριου καὶ τιμῆς διένειμεν τὸν σῖτον.
ἐκεῖνοι ἐδοξάσασιν θεὸν τὸν παντεπόπτην
καὶ Ἀπολλώνιον ὁμοῦ εἰς τὸ καλόν τὸ ποῖκε. 130
καὶ μετὰ ʼμέρας γάρ τινας πάλιν εὐθὺς μανθάνουν,