Σελίδα:Carmina Graece Medii Aevi, W. Wagner (1874).djvu/273

καὶ μέσα εἰς τὸ τέρμενον ἀπόκρισιν νά δώσω.“
ἐκεῖνος ἐκ τὸν φόβον του ʼς τὸν τόπον του ἐστράφην. 75
εἶδεν ὅτι ὠργίσθην του καὶ θέλει κινδυνεύσει,
κʼ αὐτὸς οὐκ εἶχεν δύναμιν διὰ νὰ τὸν πολεμήσῃ·
καὶ βάλλει σίτων πλέθριον εἰς τρεῖς καρεῖς μεγάλας,
καὶ παίρνει στάμενα πολλὰ καὶ ἦβγεν κατὰ κόσμου.
ὁ δὲ Ἀντίοχος εὐθὺς τὸν σινεσκάρκον κράζει· 80
ἦν δὲ τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ταλνάρκος συνεσκάλκος.
δίδει τὸν ἴδιον θέλημα καὶ συντροφιὰν μεγάλην,
ὅπου εὕρῃ Ἀπολλώνιον νὰ παίρνῃ τὴν ζωήν του.
κι ὁρίζει μὲ τὰ βούκινα, διαλάλημα ἐποῖκεν,
ὅπου εὕρη Απολλώνιον καὶ ζωντανὸν τὸν παίρνῃ, 85
νά ʼχῃ πεντῆντα χρύσινα κʼ ἀγάπην Ἀντιόχου.
εὐθὺς δὲ ὁ Ἀντίοχος κάτεργα ἀρματόνει,
κʼ εἰς ζήτησιν Ἀπόλλωνος ἐξῆλθεν τοῦ γυρεύειν.
ὁ δʼ Ἀπολλώνιος (μακρὰν) εἰς πέλαγος ἐξέβη,
στέκεται, διαλογίζεται, τὸ ποῦ θέλει νʼ ὑπάγῃ· 90
τὸν ναύκλερον ἀνερωτᾷ εἰς ποιὰν χώραν νὰ πᾶσι,
νᾆναι τὸ κάστρον δυνατὸν καὶ φόβον μηδὲ ἔχῃ.
ὁ δὲ ἀποκριθεὶς εὐθὺς τοῦτον τὸν λόγον εἶπεν
„ἐδῶ συμὰ εἶνʼ ὁ Ταρσὸς, χώρα ἀφιερωμένη,
ἐκεῖ ἂς πᾶμεν τὸ λοιπὸν καὶ φόβον νὰ μηδʼ ἔχῃς.“ 95
ὡς γοῦν ἐπῆγαν ʼς τὴν Ταρσὸν καὶ ἦμπαν εἰς τὴν χώραν
ἐκεῖ ἀπαντᾷ ὁ ʼπολλώνιος ἄνθρωπον ἀπʼ τὴν χώραν,
γέροντα εὐγενέστατον, ὀνόματι Ἀλαβήγων.
ἀλλήλως ἐχαιρέτησαν, ὀνομαστῶς ἐκάλει.
„καλῶς τὸν Ἀπολλώνιον“ Ἀλαβήγων ἐβόα. 100
ὁ δʼ Ἀπολλώνιος πολλὰ τὸ (πρᾶγμα) ἐθαυμάστη,
καὶ „πῶς ἐπίστασαι“ φησὶν „τὸ ὄνομά μου, πάτερ;“