Σελίδα:Bibliothèque grecque vulgaire Volume 2, Emile Legrand (1881).pdf/236

νὰ πᾷς, ὡς εἶπα, σπίτι μας καὶ νὰ τοὺς ὁμιλήσῃς. 530
Ἐσᾶς πάλιν παρακαλῶ, ὥστε ὁποῦ νὰ ζῆτε,
κάμνετε διὰ τὸν Χριστὸν αὐτοῦ ὁποῦ πορπατεῖτε,
ὁδιὰ νὰ εὑρῆτε εὕρεμαν δίχως κανέναν κόπον
ἐκεῖ ὁποῦ θέλετε ὑπᾶν μὲ βιὰν πολλὴν καὶ κόπον.
Μὴ σὲ πλανέσῃ συγγενὴς, γυναῖκα ἢ παιδίν σου 535
νὰ τοὺς ἀφήσῃς τίποτας δόσιν διὰ τὴν ψυχήν σου·
ἀμμὲ χαρὰ ʼς τὸν ἄνθρωπον ὁποῦ μὲ χέρια φθάνει
καὶ ἀνοίγει τὸ σακκούλιν του καὶ δίδει πρὶν νὰ θάνῃ.
Ἐσφικτοκλείδονα καλὰ, πτωχὸς οὐδὲν ἐτόλμα
νὰ μὲ ζητήσῃ τίποτας, νʼ ἀναχασκήση στόμα· 540
διατὶ ἐκατέχασιν καλὰ τὴν εἴδησιν τὴν εἶχα,
δὲν ἐσιμόνασιν ποτὲ, οὐδʼ ὄρεξιν δὲν εἶχα·
ἀμμὲ κράτουν καὶ μάζονα, καὶ θύμησιν δὲν εἶχα
διὰ τὴν ψυχὴν τὴν ταπεινὴν νὰ δώσω λίγην ψίχα.
Ὅποιος ἐλπίζει ὀπίσω του γιὰ τὴν διάταξιν του 545
νὰ δώσουσιν τινὲς πτωχῶν, κομπόνει τὴν ψυχήν του·
διότι οὐδὲν κουράρουσιν, οὐδὲ ποσῶς ψηφοῦσιν,
ἀμμὲ νὰ τρῶν, νὰ πίνουσιν, τὸν βιόν τους νὰ κρατοῦσιν·
νὰ τὸν κρατοῦσι σφαλιστὸν μὲ δυὸ μὲ τρεῖς κατήναις,
φλουριά, δηνέρια, καὶ πτερὰ μὲ ταὶς χρυσαὶς κουρτίναις. 550
Μόνον νὰ λογαριάζουσιν ὁκαὶ νὰ τὰ πληθύνουν,
καὶ θύμησιν δὲν ἔχουσιν αὐτῶν ὁποῦ τʼ ἀφίνουν.
νἆπες οὐκ εἶδαν τους ποτὲ, οὐδὲ μὲ αὐτοὺς ἠφάγαν,
οὐδʼ ἐγευτήκασιν ποτέ ὁμάδιν κʼ εἶχαν φάβαν.
Δὲν ἔχω πλέον νὰ σοῦ ʼπῶ νὰ ʼπῆς τῶν πονεμένων, 555
εἰμὴ χαιρετισμοὺς πολλοὺς ἐκ τῶν πολλὰ βλαμμένων.»
Δόξα Πατρὶ καὶ τῷ Υἱῷ καὶ Πνεύματι ἁγίῳ,
τῷ ποιητῇ μου καὶ θεῷ καὶ πλάστη παναιτίῳ.