Σελίδα:Bibliothèque grecque vulgaire Volume 2, Emile Legrand (1881).pdf/224

αὐτὸς ἐσέβη μετʼ ἑμᾶς, κʼ ἡμεῖς μʼ αὐτὸν ἀντάμα, 315
καὶ ὠρέχθην τὴν οἰκονομιὰν ὡς ὄμμορφὸν τι πρᾶγμα·
καὶ τότʼ ἐγονατίσαμεν, ὡς ὥρισεν, ὀμπρός του,
καὶ ὅλους ἐμᾶς εἰς προσευχὴν ἐκίνησεν ἀτός του.
Διὰ λόγου μας ἐκόπτετον, μόνον διὰ ἐμᾶς ἐβιάσθην,
κʼ εἶπεν· «ἐσὲν παρακαλῶ γῆς καὶ οὐρανοῦ τὸν πλάστην· 320
καλὰ νὰ πᾶν, καλὰ νἀρθοῦν, καλὰ νὰ διαγύρου,
κʼ εἰς τὸ τραπέζιν μου καλὰ νὰ τοὺς ἰδῶ τριγύρου.»
Καὶ ἀφʼ ὅτου μᾶς εὐχήθηκεν ἐδάκρυσεν καὶ ʼξέβην,
καὶ τὸν ὑπόλοιπον λαὸν τότʼ ὥρισεν καὶ ʼσέβην·
κʼ ἔδειξεν μὲ τὸ χέριν του τότε νὰ σηκωθοῦμεν, 325
καὶ τὴν ὁδὸν τοῦ δρόμου μας σύντομα νὰ κρατοῦμεν.
Πάραυτʼ ὁ κόμης ὥρμησεν καὶ ἤρχισε νὰ ὁρίσῃ
τῆς ἔξωθεν παραγιαλιᾶς νὰ λύσουν τὸ πλωρήσιν.
Καὶ δώκασιν τὰ βούκινα, καὶ τὰ παιγνίδια ἐπαῖξαν,
κʼ οἱ ναύταις ἐκαθίσασιν ὡς εἶδαν καὶ διαλέξαν, 330
τὸ σίδερον ἐσήκωσαν, τότʼ ἐλασιὰν ἐστρῶσαν,
κʼ ἔκαμαν βόλταν λάμνοντας κʼ ἔσωσαν εἰς τὴν φόσσαν.
Πρὶν νʼ ἀποχαιρετήσουσιν ὅλοι φωνὴν ἐσύραν,
καὶ τῆς ὁδοῦ τὸ θέλημα ʼκ τὴν κεφαλὴν ἐπῆραν.