Σελίδα:Bibliothèque grecque vulgaire Volume 2, Emile Legrand (1881).pdf/223

καὶ ὅπου τοῦ κόσμου τὴν στρατιὰν ἐνίκησεν τὸ πάλῃον, 295
καὶ ὅπου τοῦ κόσμου ἀφέντεψεν τὸ μερτικὸν τὸ κάλλιον.
Ἦτον καθρέπτης τοὐρανοῦ, ἦτον τοῦ κόσμου εἰκόνα,
καὶ ὡσὰν τὰ ζάρια ἔβανεν, τὰ ἕξι καὶ κράτειν τὤνα·
Ἦτον ἡ κρίσις τῆς σοφιᾶς, τῆς βασιλειᾶς φεγγάριν,
μάννα τῆς πλουσιότητος, καὶ τῆς στρατιᾶς ἱππάριν. 300
Ἦτον ἀντίθετον σκαμνὶν τῆς βασιλειᾶς τῆς Ρώμης,
καὶ τῆς ἀλαζονειᾶς ἀγγειὸν καὶ τῆς διπλῆς τῆς γνώμης.
Εἰς αὕτην ὁ πατέρας μας ἦτον τὴν πόλιν πρῶτος, (F. 5 b.)
νὰ φέγγῃ ὡς ἥλιος τὸ πουρνὸν καὶ ὡς φέγγος εἰς τὸ σκότος.
Εἴχαμεν πρώτην ἀδελφὴν ὁκάπου παντρεμμένην, 305
μακρὰ ʼπὸ τὴν πατρίδα μας ἀπὸ καιροῦ σταλμένην·
ἔδοξεν τοῦ πατέρα μας εἰς αὕτην νὰ μᾶς στείλῃ
νὰ συγχαροῦμεν μετʼ αὐτὴν ὡς ἀδελφοὶ καὶ φίλοι.
Καὶ κάτεργον ἀπὸ σκαριοῦ ὥρισε νʼ ἀρματώσουν,
νὰ τὸ κοσμήσουν σύντομα, ῥόγαν διπλῆν νὰ δώσουν· 310
τὰ παλληκάρια ἐφέρνασιν, ὀμπρός του τοὺς ἐσταῖνα,
κʼ ἔπαιρνεν ἐκ τοὺς τρεῖς τοὺς δυὸ, καὶ ἀπὸ τοὺς δυὸ τὸν ἕνα,
Καὶ ἀπήτης τὸ εὐτρέπισεν ἀπʼ ἄρματα καὶ πλούτη,
καὶ πολεμάρχους καὶ ἄρχοντας καὶ ἀπʼ ἀφεντιὰν τοσούτην,