Σελίδα:Bibliothèque grecque vulgaire Volume 2, Emile Legrand (1881).pdf/208

ΑΠΟΚΟΠΟΣ ΤΟΥ ΜΠΕΡΓΑΔΗ, ΡΙΜΑ ΛΟΓΙΩΤΑΤΗ,

ΤΗΝ ΕΧΟΥΣΙΝ ΟΙ ΦΡΟΝΙΜΟΙ ΠΟΛΛΑ ΠΟΘΕΙΝΟΤΑΤΗ.

---

Μιὰν ἀπὸ κόπου νύσταξα, νὰ κοιμηθῶ ἐθυμήθην,
ἔθεκα ʼς τὸ κρεββάτιν μου κʼ ὕπνον ὑποκοιμήθην.
Ἐφανίσθη μου κʼ ἔτρεχα ʼς λιβάδιν ὡραιωμένον, 5
φαρὶν ἐκαβαλλίκευγα σελλοχαλινωμένον·
κʼ εἶχα ʼς τὴν ζῶσιν μου σπαθὶν, ʼς τὸ χέρι μου κοντάριν,
ζωσμένος ἤμουν ἄρματα, σαγίτταις καὶ δοξάριν.
Καὶ φάνη με ὁκʼ ἔδιωχνα μὲ θράσος ἐλαφῖνα·
ὥραις έκοντοστέκετον, καὶ ὥραις μὲ βιὰν ἐκίνα. 10
Προυνὸν τοῦ τρέχειν ἤρχισα τάχα νὰ βάλω χέρα,
ἔτρεχα ὥστε καὶ τζάκισε τὸ σταύρωμα ἡμέρα·
κʼ εὐθὺς ἀπὸ τὰ μάτια μου ἐχάθηκεν τὸ λάφιν,
καὶ πῶς καὶ πότʼ ἐχάθηκεν ἐξαπορῶ τοῦ γράφειν.
Λοιπὸν τὸ τρέχειν ἔπαυσα, οὕτως καὶ τὸ σπουδάζειν, 15
καὶ τὸ ξετρέχειν τʼ ἄπιαστον καὶ τὸ φαρὶν κολάζειν.
Καὶ ἀγάλι ἀγάλι ἐπήγαινα, σιγὰ σιγὰ περπάτουν,
τὸν κόσμον ἐξενίζουμουν, τʼ ἄνθη καὶ τὰ καλά του.