Σελίδα:Bibliothèque grecque vulgaire Volume 2, Emile Legrand (1881).pdf/207

ʼδόντας τὴν ἐδικήν της κακοσύνην
λυπήθου με καὶ σοὺ μὲ λεμοσύνην,
βρύσι μου, κὴ ὅτις ἄλλος ἀγροικήσῃ·
κὴ, ἀφʼ ὧν δὲν θέλει πγειὸν νὰ μοῦ γροικήσῃ,15
γροικᾶτε μου, πουλιὰ, δέντρα, καὶ βρύσι.
Δὲν θέλει πγειὸν νʼ ἀκούσῃ τὸ λαμπρόν μου,
δὲν ʼπολογᾶται ʼς ὅσα τῆς μιλήσω·
πλάσιν οὐδὲ ψηφίζει τὸ λαμπρόν μου,
δὲν θέλει νὰ σταθῇ νὰ τὴν βιγλίσω,20
κὴ ὅσα χαρτιὰ ποτὲ νὰ τῆς μιλήσω,
ἀποὺ μακρὰ δὲν θέλει νὰ τʼ ἀγγίσῃ·
κὴ, ἀφʼ ὧν δὲν θέλει πγειὸν νὰ μοῦ γροικήσῃ
γροικᾶτε μου, πουλιὰ, δέντρα, καὶ βρύσι.
Πέτε, πουλιὰ, μὲν πάψετε τὸ κλᾶμμαν,25
καὶ δίκῃον ἔνʼ νὰ κλαίγετε μητά μου,
δέντρη, καὶ δεῖλις καὶ πωρνὸν καὶ κᾶμμαν,
γοιὸν σείζεστε, λαλεῖτε τὰ κακά μου·
βρύσι, πιντάθου μὲ τὰ κλάμματά μου,
καὶ ʼγὼ θέλω φωνάζειν· κρίσιν, κρίσιν!30
κή, ἀφʼ ὧν δὲν θέλει πγειὸν νὰ μοῦ γροικήσῃ,
γροικᾶτε μου, πουλιὰ, δέντρα, καὶ βρύσι.