Ἀκούσατε, ἄνθρωποι, κακοῦ σπανοῦ τὴν διήγησιν. Τὸν
σπανὸν τὸν παράσημον καλὸν νὰ τὸν βρίζωμεν ὅλοι αὐτὸν
πάντες. Παρακαλεῖ σας ὁ σπανὸς νὰ τὸν ἀφήσετε τὸν ξυντό- 395
κωλον· κακὰ πολλὰ ἐδιαίβασεν πρασινοκόκκινα κίτρινα μὴ
πονέσῃ καὶ δάκῃ σας καὶ ἐξέβην ὁ κῶλος του.
Ἐν κυμβάλοις νὰ βήχῃ καὶ ἀλαλαγμοὶ ʼς τὸ κεφάλι σου.
Σπανὸς ὁ παράσημος ὁ τραγογένης καὶ ἄσχημος, τὴν πα-
τζάδα του κλάσε την, ἔβγαλε τὰ μάτια σου καὶ τὰ δύο 400
ἀντάμα, κόψε τὰ αὐτιά του, χέσε τὴν κορφήν του μετὰ τὴν
γλῶσσαν του μαζί, καὶ ᾑ κωρώναις νὰ τὸν ἐφάγουσιν· δύο
κονταρίαις καὶ μαχαιρίαις ʼς τὰ μάτια του καὶ πανούκλαις ʼς
τὸν κῶλον του καὶ ἀντάρα ʼς τʼ αὐτιά του.
Δόξα. Ἦχος πλάγιος β'. 405
Σήμερον ὁ κακὸς σπανὸς ὁ πονηρὸς τὴν γνώμην τὴν μου-
στάκαν του ἐκτένιζεν ὁδιατὶν ἐσκουρίαζεν, σκυλινέαν τὴν
ἄλειφε διὰ νὰ καθερίσῃ. Δεῦτε οὖν πάντες, τὴν γενειάδαν του
πτύσετε, καὶ κλάσετε καὶ ἐκεῖνον, τὰ ὀμμάτια του ἐκβάλετε,
καὶ εἰς τὴν σοῦβλαν τὸν ἐκάτζετε διὰ νὰ βιγλίζῃ τοὺς λύ- 410
κους μὴ φᾶν τὸ κεφάλιν του.
Καὶ νῦν· ὁ αὐτός.
Σπανοῦ τὸ μουστάκιν ἐμάκρυνεν, καὶ ᾑ κουρώναις ἐχαίρον-
ταν νὰ τζιλίσουν τὴν μουστάκαν του καὶ νὰ φᾶν τὸν ὀμυαλόν
του· ὢ τὸν ἄτυχον, ὢ τὴν λαπάραν του, καὶ ᾑ πέντε τρίχες ᾑ 415
ἄσκημαις ἐμάκρυναν, καὶ ἐχαίρονταν.
Μεγαλυνάρια ψαλλόμενα τοῦ ἀνοσίου σπανοῦ.
Μαγαρίζομέν σε. Μακάριοι ἄμωμοι ἐν ὁδῷ οἱ πορευόμενοι·
ὁ δὲ νόμος σου ἔξω.
Μαγαρίζομέν σε, τραγογένη σπανὲ, καὶ ὑβρίζομεν τὸ 420
ἄσχημον βλέμμα σου ὡς ἀντίτυπον γαδάρας τὴν οὐράν.
Μακάριοι οἱ ἐβγάζουν τὰ μάτια του.
Μαγαρίζομέν σε, κύρ φασούλη σπανὲ, καὶ ὑβρίζο[μεν]
