Σελίδα:Bibliothèque grecque vulgaire Volume 2, Emile Legrand (1881).pdf/152

καὶ ἐπυρομάτισεν καὶ ἐστάθην ὁ μούστακός του ὥσπερ χαίτην 300
γουρουνίου καπρίου, καὶ ἔτρεμε τὸ κατασάγωνόν του ὡσὰν
λαπάρα ἀποσυρομένη, καὶ ἡ ὄψις του ἐγένετον ὥσπερ βουρκο-
λακιασμένου νεκροῦ, καὶ ἤφριζεν τὸ στόμαν του. Καὶ, ὡς
εἶδεν ἡ γυνὴ αὐτοῦ, μὴ ἔχουσα τί διαπράξασθαι, ἔσκυψεν καὶ
ἐκατούρησέν τον εἰς τὸ αὐθὶν, καὶ ἔσωσέν τον ἡ ὀσμὴ εἰς τὰ 305
ῥουθούνια, καὶ ἐνεφυλλισεν δαμὶν ἀπὸ τῆς ἀραθυμίας του καὶ
ὑπεδέξατο πολλὰ τῆς μυρωδίας, καὶ ἠρώτησε τὴν γυναῖκαν
του μετὰ πολλοῦ τοῦ πόθου καὶ ἀγάπης· «γυναίκα πολλοῦ
καιροῦ κακοπαθισμένη, ὁποὺ σὲ ἐμάραναν οἱ ἄνδρες οἱ ξένοι,
καὶ ἐγὼ ἐπεριεπάτουν καὶ ἐχαίρομουν τὸν κόσμον, τί ἦτον αὐ- 310
τὸν τὸ καλομύρωδον εἶδος ὁποῦ μὲ ἐσήκωσεν ἀπὸ τὴν λιγοθυ-
μίαν.» Τότε ἤρξατο νὰ διηγῆται· «ὅταν ἔλειπες ἐσὺ εἰς
τὸν ἐξάδελφόν σου τὸν ἀγριότραγον μὴ νὰ σὲ χαρίσῃ γένειον
εἰς τιμὴν τοῦ προσώπου σου, τότε ἐδιαίβαιναν ἐδῶ σαρακηνοὶ
πραγματευτάδες καὶ ἠγόρασά το καὶ ἔκρυβά το μὴ νὰ σπάνω 315
τὸ πανέμνοστόν σου γένειον καὶ τὴν ὄψιν σου τὴν χρυσοση-
μειωμένην.» Καὶ ἔδειξεν ὁ σπανὸς ἀγάπας πολλὰς καὶ καλὰς,
καὶ ἔκατζεν εἰς τὸ φᾶν καὶ πεῖν καὶ μετὰ τοὺς ἑτέρους· καὶ εἰς
τὰς χαρὰς ἐπάνω ἐτελειώθην τὸ ὄνομα αὐτοῦ μηνὶ τῷ ἐδῶ
πέρυσι καὶ ἐφέτο. 320
ᾨδὴ ζ'. Οὐκ ἐλάτρευσαν οἱ λύκοι τὸ κεφάλιν του.
Οὐκ ἐλάτρευσεν ὁ τζάπος ὁ βαβούριος τὴν σκατόμουνον τὴν
γραῖαν, τὴν καμηλόρραχον, ἀλλὰ καὶ αὐτὸς ὁ σπανὸς ἀνδρί-
ζεται πάντοτε, κʼ ἔκλανεν κʼ ἔπινεν τὴν μουστάκαν του κα-
λότια τὴν πατζάδαν· ὁ θεὸς νὰ τὸν πατάξῃ! 325
Εὐλόγησον, κύριε, ὁ ἐβγάλας τὰ μάτια τοῦ σπανοῦ.
Ὢ πανάσχημε, ὢ οὗριε καὶ ἐξούριε, καὶ ἀναχεσομίσειδε,
ἀλλὰ τρελλὲ καὶ σπανὲ, τριγένη καὶ τρίκωλε, πεταυρομά-
γουλε· ὢ πανάτζαλε, ὢ μουστακάτε, μίασμα, ὁ θεὸς νὰ σὲ
πατάξῃ! 330