Σελίδα:Bibliothèque grecque vulgaire Volume 2, Emile Legrand (1881).pdf/148

βρυγμὲ τῶν ὀδόντων, καὶ πῦρ τὸ τῆς γεέννης, ὁ θεὸς νὰ σὲ
καταργήσῃ, ὦ σπανὲ ἀλήμονε, ἀθώρετε, ἀκτένιστε, ἀνείκαστε
καὶ ἀκοίμητε, ἄφαγε, ἄπιε, ἄχεστε, ἄψυχε, ἀγριότραγε, ὁ
θεὸς νὰ σὲ δώσῃ ἀπάνου κάτω τζίλιματαρέαν, βῆχαν, σφά-
κτην, πλέμοναν εἰς τοὺς αἰῶνας! 180
Συναξάριον τοῦ ἀνοσίου τραγογένη σπανοῦ τοῦ οὐρίου καὶ
ἐξουρίου, μηνὶ τῷ αὐτῷ πέρυσι ἐν ἔτει ἐφέτο· ξίφει καὶ κουμέν-
τιον (?) τελειοῦται. Τοῦ σπανοῦ τὴν ἡμέραν καὶ τὴν ὥραν
τελοῦντες τὸν ἀνόσιον πάντες. Στίχος· ὡς τὸ ἔμνοστόν σου
ἰδίωμαν καὶ κακή σου ἡ θέα· ἀνάθεμά σε καὶ ἂς ἦσαι καὶ 185
ἀφωρισμένος. Εἰκάδι τρικάδι σετζητυρὶ ὁ σπανὸς ἀπετμήθη.
Ὅταν ἐγεννᾶτον ὁ κακὸς σπανὸς, ὁ οὔριος, ὁ ἐξούριος,
ὁ δρεπανομύτης καὶ ὀξυντόκωλος, ὁ ἀντζάτος, ὁ βηλά
τος, ὁ κωλάτος, ὁ χεσάτος, ὁ φασάτος, ὁ ἀναχεσομίσειδος
καὶ φακλανάτος, ὁ καμηλόρραχος καὶ στηθάτος, ὁ κακός βο- 190
ρέας καὶ ὁ τζαπάτος, οὔτε νύκτα ἦτον οὔτε ἡμέρα, ἀμμὴ
ἔστραπτεν ἡ ἀνατολὴ καὶ ἐβρόνταν ἡ δύσις, καὶ ἐτζιλιπούρδαν
ἡ γαδάρα καὶ ἐπελιτάρειεν δισσάκκιν σπανοὺς καὶ ἐπηδοῦσαν οἱ
κακοὶ σπανοὶ ἀπὸ κακῆς μαύρης σύβης γαδάρας κώλον, τὴν
χοιρινέαν ἐμπουκκωμένοι καὶ οἱ ἄλλοι δαμάσκηνον. Τότε 195
ἐγεννήθην ὁ βασιλεὺς ὁ μερμηγκοσφόνδυλος καὶ ηὐξύνθην καὶ
ἡλικιώθην καὶ ἤρξατο νὰ ἀφεντεύγῃ εἰς τοὺς σπανοὺς καὶ ἐκά-
θισεν ἐπὶ θρόνου ὑψηλοῦ καὶ ἐπηρμένου ἐπάνω τοῦ βατζινο-
φύλλου, καὶ ἐμήνυσεν πρὸς τοὺς σπανοὺς ταῦτα· «ἐλᾶτε
μωροί σπανοὶ, ἀτζάτοι, βηλάτοι, κωλάτοι, χεσάτοι, φασάτοι, 200
ἀνακουρδοκλανομούστακοι καὶ μουνιοτζακάτοι, ὀξυντόρραχοι
καὶ εἰς τὸν κώλον στηθάτοι, νὰ δώσετε τὸ βαρὺν καὶ ἀνεκ-
διήγητον τέλος, τριῶν χρόνων χαράτζιν.» Καὶ εἶπαν οἱ σπα-
νοὶ πρὸς τὸν βασιλέα· «τί ἐστὶν τὸ βαρὺν καὶ ἀνεκδιήγητον
τέλος, ὦ βασιλεῦ;» Καὶ εἶπεν ὁ βασιλεὺς πρὸς αὐτούς· «δώ- 205
δεκα μόδια βουρλοκάρβουνον, τρεῖς χιλιάδαις φυτείαν ὁσπίτια,