Σελίδα:Bibliothèque grecque vulgaire Volume 2, Emile Legrand (1881).pdf/146

ὡραίαν πατζάδαν σου. Ἦλθες καὶ ἐστάθης ὀμπρός μας καὶ
ἐφάνης ὡς δαίμων, καταραμένε σπανούριε καὶ παντέρημε. 115
Ἐν τῷ ταραχθῆναι τὰ συκωτοσφλέγγουνά σου.
Ὁ σπανὸς ὁ τριγένης τὸ πουγούνιν ἐκτένιζεν διὰ νὰ κα-
θερίσῃ ψεῖρας, βαθρακοὺς καὶ ἀχελώνας· παντέρημε, τρία ʼνʼ
τὰ γένειά σου, σπανούριε, ἀνάθεμαν τὸ βλέμμα σου.
Ὁ θεὸς ἐκάλυψεν αὐτὸν εἰς τʼ ἀνάθεμα· ἀλλὰ πρέπει νὰ 120
παθάνῃ ὁ σπανὸς ὁ παράσημος, ὁ σκυθοσκυρτάτος· ἔναι καὶ
λωλὸς καὶ πανάτυχος ὁ τριγένης καὶ βρωμιάρης. Βρωμίζεις
καὶ ζένεις, τριγένη παντέρημε.
ᾨδὴ πέμπτη. Ἐξέστη τὰ σύμπαντα.
Ἐξέστησαν ἅπαντες ἐπὶ τῇ θέᾳ σου, κακότυχε. Σὺ γὰρ, 125
ἀγριότραγε σπανούριε, ἔτυχες, εὗρες καὶ ἔλαβες τὸν θεῖον
σου τὸν ἀγριότραγον, καὶ ἔδωκεν γένειον ἐσέν. Πάντες γὰρ
γελοῦμεν σε, τραγογένη σπανούριε.
Ἐκ νυκτὸς περιπατεῖ ὁ σπανὸς εἰς τοὺς κρεμνούς.
Ἐκάθισαν ἅπαντες νὰ δώσουσι καλὴν βουλήν, σὺ γὰρ ἔκρυ- 130
βήθηκες, κακὲ σπανέ· ἐγύρευαν νὰ σʼ εὕρουν πούπετα κοντὰ,
καὶ σὺ ἐβάσταζες τὸν διχαλὸν, πτωχέ, καὶ τὴν πατζάδαν
ἐκτένιζες.
Δικαιοσύνῃ τὸν ἐγκατέλιπε τὸν σπανὸν καὶ ἐκώλυσέ τον ὁ
πόνος. 135
Ἐστάθησαν ἄνθρωποι νὰ ʼποῦσιν τὰ σουσούμια τὰ σά· σὺ
δὲ, κακομούσουρε, τριγένη, φουρνόστομε καὶ κακόχνοτε· πάν-
τες γὰρ γελοῦμεν σε καὶ πάντες μαγαροῦμεν σε.
Πέπαυται γὰρ ὁ σπανὸς ἵνα μὴ ἴδῃ τὴν δόξαν κυρίου· ἱστιά
μου τὸν κάψη. 140
Ἐξάνθησαν τὰ γένειά σου ἀπὸ τὴν κοπρίαν, οὔριε· σκρόφας
γὰρ πορδὴν τὰ ἤλειψαν, σπανούριε, καὶ ʼλέφαντος κόπριον
ἔθηκαν εἰς ἐσὲν διὰ νὰ ἔχῃς ἐμνοστότηταν καὶ ἡδονὴν πα-
ράξενον.