Σελίδα:Bibliothèque grecque vulgaire Volume 2, Emile Legrand (1881).pdf/144

τὰ βάθη τοῦ ᾅδου καὶ ἐβόησε πικρῶς λέγων· ὤγι ἐμὲ τὸν ταπει-
νὸν καὶ σπανούριον, τὸν ἐκ κοιλίας μητρὸς ἀστοχηθέντα καὶ
ἐγεννήθην παράσημος. Κλαίω γὰρ καὶ ὀδύρομαι τὴν πομπὴν
τοῦ προσώπου σου· μεγαλὴ ἡ ἐντροπὴ τῆς πατζάδος του, καὶ 55
ἐλέησέ τον.
Ἀπολυτίκιν. Ἦχος β'.
Ὦ σπανὲ πονηρέ, καὶ καρδία Σατανᾶ, καὶ λύκου γνώμη·
τὰς τρεῖς σου τρίχας, ταπεινέ, τὰς ἔχεις ʼς τὸ πηγούνι σου
ἀπὸ κακὴν ῥοπὴν τοῦ κώλου σου, σπανὲ πονηρέ, ἀναχεσο- 60
μούσουδε καὶ φακλανάτε.
Ὁ κανών, ᾠδὴ δ', ἦχος δ'· ἀνοίξω τὸ στόμα μου.
Ἀνοίξω τὸ στόμα μου καὶ βαλῶ τρία δαμάσκηνα καὶ
σκοῦμπρον καὶ κέφαλον καὶ παλαμίδαν ὀπτὴν, καὶ ὀφθήσομαι
βαλών τρανὰ σαυρίδια καὶ ἀπὸ τὴν ἔγγραυλιν [καὶ] τὴν ἀθερί- 65
ναν ζουμίν.
Ἵππον καὶ καταβάτην ἔρριψέν τον εἰς τὴν θάλασσαν,
Ἀνοίξω τὸ στόμα σου καὶ βαλῶ τρία κουράδια, καὶ
προύνους, καὶ βάτζινον, καὶ ἀγελάδας πορδήν, καὶ θεάσομαι
τὴν μουστάκαν σου τὴν χεσμένην· καὶ στάσου, παράσημε και 70
τραγογένη σπανέ.
Κύριος συντρίψει τὴν σπλῆναν του, καὶ τὰ ἔντερα αὐτοῦ
ἐξέβουν.
Ἀλλοίμονον, ἄτυχε, δερπανομύτη καὶ ὀξυντόκωλε, μου-
στάκιν ἐπέμεινεν μόνον τὸ γένει σου· ὢ τὸ τί ἔπαθες, μαγιω- 75
μένε σπανέ, καὶ φεῦγε, παράσημε καὶ ἡ πομπὴ τῶν ἀνδρῶν.
Πόντος ἐκάλυψεν αὐτὸν, κατέβην τὸ ὀρχίδιν του ὡς ὁ
λίθος.
Ἂς βλέπω τὰ γένειά σου καὶ τὴν ὡραίαν πατζάδαν σου,
καὶ στάσου, τὸ μίασμα καὶ ἡ πομπὴ τῶν ἀνδρῶν, νὰ σὲ ἀλεί- 80
ψωμεν ἐλεφάντινον κόπρον, καλέ μου, τὰ γένειά σου, ἀγριο-
μούστακε.