Σελίδα:Athides Aurai Georgios Vizyinos.djvu/111

Από Βικιθήκη
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Η σελίδα αυτή έχει ελεγχθεί για πιθανά λάθη.
99


’Θυμᾶσαι τὴν Βιζώ μας, τ’ ὄμορφο χωριό;
Τὸ σπίτι μας, τ’ ὡραῖο περιβόλι;
Καὶ μέσα στ’ ἄνθη του, ’θυμᾶσαι τὸ Μαριώ,
π’ ἀγάπησα μὲ τὴν καρδία μ’ ὅλη;

Αὐτὴ τὰ φταίει, ἂν ἀπ’ ἐκεῖνο τὸν καιρὸ
ἀμέλησα τὰ κάλλη σου, Σελήνη!
Γιατ’ ἀπαιτοῦσε καὶ καλὰ νὰ μὴ θωρῶ,
παρὰ ταὶς ὀμορφιαίς, ποὺ εἶχ’ ἐκείνη.

Αὐτὴ τὰ φταίει, ἂν τώρα πλέον δὲν ’μπορεῖ
ν’ ἀνοίξῃ σὰν καὶ πρῶτα ἡ καρδιά μου,
νὰ παίξῃ, φίλη μου, μαζί σου, νὰ χαρῇ,
καθὼς τὴν ’ξεύρεις ἀπ’ τὰ παιδιακά μου!

Αὐτὴ τὰ φταίει! Καὶ γνωρίζεις διατί;
Διότι, γι’ ἄλλον, ’πρόδωκεν ἐμένα!
Καὶ μ’ ἔκαμε νὰ κλαίω ἀπ’ τὴν ὥρ’ αὐτή,
νὰ καταλυῶ τὴν νιότη μου στὰ ξένα!..

Δὲν εἶδα πιὰ ἀπὸ τότε πρόσχαρη χρονιά!
—Ἔβαλε λὲς φαρμάκι στὴν ζωή μου!
Ὡς καὶ τοὺς φίλους μου τοὺς ηὖρεν ἀπονιά,
καὶ μ’ ἄφηκαν στὴν μέση τῆς ἐρήμου!

Μόνον ἐσὺ ἀκόμη, φίλη παιδιακή,
μόνον ἐσὺ δὲν μ’ ἔχεις λησμονήσει.

H 2