Μετάβαση στο περιεχόμενο

Σελίδα:Aeschylus (Smyth 1927) v1.djvu/388

Από Βικιθήκη
Αυτή η σελίδα δεν έχει ελεγχθεί ακόμη για πιθανά λάθη.
AESCHYLUS
Ετεοκλης
παλινστομεῖς αὖ θιγγάνουσ᾽ ἀγαλμάτων;

Χορος
ἀψυχίᾳ γὰρ γλῶσσαν ἁρπάζει φόβος.

Ετεοκλης
260 αἰτουμένῳ μοι κοῦφον εἰ δοίης τέλος.

Χορος
λέγοις ἂν ὡς τάχιστα, καὶ τάχ᾽ εἴσομαι.

Ετεοκλης
σίγησον, ὦ τάλαινα, μὴ φίλους φόβει.

Χορος
σιγῶ· σὺν ἄλλοις πείσομαι τὸ μόρσιμον.

Ετεοκλης
τοῦτ᾽ ἀντ᾽ ἐκείνων τοὔπος αἱροῦμαι σέθεν.
265 καὶ πρός γε τούτοις, ἐκτὸς οὖσ᾽ ἀγαλμάτων,
εὔχου τὰ κρείσσω, ξυμμάχους εἶναι θεούς·
κἀμῶν ἀκούσασ᾽ εὐγμάτων, ἔπειτα σὺ
ὀλολυγμὸν ἱερὸν εὐμενῆ παιώνισον,
Ἑλληνικὸν νόμισμα θυστάδος βοῆς,
270 θάρσος φίλοις, λύουσα πολέμιον φόβον.
ἐγὼ δὲ χώρας τοῖς πολισσούχοις θεοῖς,
πεδιονόμοις τε κἀγορᾶς ἐπισκόποις,

344