Σελίδα:Aeschylus (Smyth 1927) v1.djvu/236

AESCHYLUS

ποῦ δὲ Σευάλκης ἄναξ,
970 ἢ Λίλαιος εὐπάτωρ,
Μέμφις, Θάρυβις, καὶ Μασίστρας,
Ἀρτεμβάρης τ᾽ ἠδ᾽ Ὑσταίχμας;
τάδε σ᾽ ἐπανερόμαν.

Ξερξης
[στρ. γ.ἰὼ ἰώ μοί μοι
975 τὰς ὠγυγίους κατιδόντες
στυγνὰς Ἀθάνας πάντες ἑνὶ πιτύλῳ,
ἐὴ ἐή, τλάμονες ἀσπαίρουσι χέρσῳ.

Χορος
ἦ καὶ τὸν Πέρσαν αὐτοῦ
τὸν σὸν πιστὸν πάντ᾽ ὀφθαλμὸν
980 μυρία μυρία πεμπαστὰν
Βατανώχου παῖδ᾽ Ἄλπιστον
 * * * *
τοῦ Σησάμα τοῦ Μεγαβάτα,
Πάρθον τε μέγαν τ᾽ Οἰβάρην
ἔλιπες ἔλιπες;
985 ὢ ὢ <ὢ> δᾴων.
Πέρσαις ἀγαυοῖς κακὰ πρόκακα λέγεις.

Ξερξης
[ἀντ. γ.<ἰὼ ἰὼ> δῆτα
ἴυγγ᾽ ἀγαθῶν ἑτάρων μοι [ὑπομιμνήσκεις]
990 <κινείς> ἄλαστα στυγνὰ πρόκακα λέγων.
βοᾷ βοᾷ <μοι> μελέων ἔντοσθεν ἦτορ.

192