Σελίδα:Aeschylus (Smyth 1927) v1.djvu/226

AESCHYLUS

ψυχῇ διδόντες ἡδονὴν καθ᾽ ἡμέραν,
ὡς τοῖς θανοῦσι πλοῦτος οὐδὲν ὠφελεῖ.

Χορος
ἦ πολλὰ καὶ παρόντα καὶ μέλλοντ᾽ ἔτι
ἤλγησ᾽ ἀκούσας βαρβάροισι πήματα.

Ατοσσα
845 ὦ δαῖμον, ὥς με πόλλ᾽ ἐσέρχεται κακὰ
ἄλγη, μάλιστα δ᾽ ἥδε συμφορὰ δάκνει,
ἀτιμίαν γε παιδὸς ἀμφὶ σώματι
ἐσθημάτων κλύουσαν, ἥ νιν ἀμπέχει.
ἀλλ᾽ εἶμι, καὶ λαβοῦσα κόσμον ἐκ δόμων
850 ὑπαντιάζειν παιδί μου πειράσομαι.
οὐ γὰρ τὰ φίλτατ᾽ ἐν κακοῖς προδώσομεν.

Χορος
[στρ. α.ὦ πόποι ἦ μεγάλας ἀγαθᾶς τε πο-
λισσονόμου βιοτᾶς ἐπεκύρσαμεν,
εὖθ᾽ ὁ γηραιὸς
855 πανταρκὴς ἀκάκας
ἄμαχος βασιλεὺς
ἰσόθεος Δαρεῖος ἆρχε χώρας.

[ἀντ. α.πρῶτα μὲν εὐδοκίμους στρατιὰς ἀπε-
φαινόμεθ᾽, ἠδὲ νομίσματα πύργινα
860 πάντ᾽ ἐπηύθυνε,
νόστοι δ᾽ ἐκ πολέμων
ἀπόνους ἀπαθεῖς
<ἀνέρας> εὖ πράσσοντας ἆγον ἐς οἴκους.

182