Σελίδα:Aeschylus (Smyth 1926) v2.djvu/98

AESCHYLUS

εὔχομαι δ᾽ ἐξ ἐμᾶς
ἐλπίδος ψύθη πεσεῖν
1000 ἐς τὸ μὴ τελεσφόρον.

[στρ. β.μάλα γέ τοι τὸ μεγάλας ὑγιείας
ἀκόρεστον τέρμα. νόσος γὰρ <ἀεὶ>
γείτων ὁμότοιχος ἐρείδει.
1005 καὶ πότμος εὐθυπορῶν
ἀνδρὸς ἔπαισεν <ἄφανω
δυστυχίας πρὸς> ἄφαντον ἕρμα.
καὶ πρὸ μέν τι χρημάτων
κτησίων ὄκνος βαλὼν
1010 σφενδόνας ἀπ᾽ εὐμέτρου,
οὐκ ἔδυ πρόπας δόμος
πημονᾶς γέμων ἄγαν,
οὐδ᾽ ἐπόντισε σκάφος.
πολλά τοι δόσις ἐκ Διὸς ἀμ-
1015 φιλαφής τε καὶ ἐξ ἀλόκων ἐπετειᾶν
νῆστιν ὤλεσεν νόσον.

[ἀντ. β.τὸ δ᾽ ἐπὶ γᾶν πεσὸν ἅπαξ θανάσιμον
1020 προπάροιθ᾽ ἀνδρὸς μέλαν αἷμα τίς ἂν
πάλιν ἀγκαλέσαιτ᾽ ἐπαείδων;
οὐδὲ τὸν ὀρθοδαῆ
τῶν φθιμένων ἀνάγειν
Ζεὺς ἀπέπαυσεν ἐπ᾽ εὐλαβείᾳ;
1025 εἰ δὲ μὴ τεταγμένα
μοῖρα μοῖραν ἐκ θεῶν

84