Σελίδα:Aeschylus (Smyth 1926) v2.djvu/232

AESCHYLUS

πτανά τε καὶ πεδοβά-
μονα κἀνεμοέντ᾽ ἂν
αἰγίδων φράσαι κότον.

[ἀντ. α.ἀλλ᾽ ὑπέρτολμον ἀν-
595 δρὸς φρόνημα τίς λέγοι
καὶ γυναικῶν φρεσὶν τλαμόνων [καὶ]
παντόλμους ἔρωτας
ἄταισι συννόμους βροτῶν;
ξυζύγους δ᾽ ὁμαυλίας
θηλυκρατὴς ἀπέρω-
600 τος ἔρως παρανικᾷ
κνωδάλων τε καὶ βροτῶν.

[στρ. β.ἴστω δ᾽, ὅστις οὐχ ὑπόπτερος
φροντίσιν, δαεὶς
τὰν ἁ παιδολυ-
605 μὰς τάλαινα Θεστιὰς μήσατο
πυρδαῆτιν πρόνοιαν,
καταίθουσα παιδὸς δαφοινὸν
δαλὸν ἥλικ᾽, ἐπεὶ μολὼν
ματρόθεν κελάδησε,
610 ξύμμετρόν τε διαὶ βίου
μοιρόκραντον ἐς ἆμαρ.

[ἀντ. β.ἄλλαν δεῖ τιν᾽ ἐν λόγοις στυγεῖν
φοινίαν κόραν,
615 ἅτ᾽ ἐχθρῶν ὑπαὶ
φῶτ᾽ ἀπώλεσεν φίλον Κρητικοῖς

218