Σελίδα:Abba Dorotheos.pdf/81

ΛΟΓΟΣ Γ'.

ΠΕΡΙ ΜΝΗΣΙΚΑΚΙΑΣ. 1 Εὐλόγησον Πάτερ. Οἱ Πατέρες εἶπον, ὅτι δὲν πρέπει τῶν καλογέρων νὰ ὀργία ζουνται καθόλου, οὐδὲ νὰ λυπήσουν τινά· καὶ πάλιν, εἴτις ἐνίκησε θυμόν, οὗτος ἐνίκησε τοὺς δαίμονας· εἰδὲ νικᾶται τινὰς ἀπὸ τὸ πάθος τοῦτο, ξένος εἶναι παντάπασι τῆς καλογερικῆς πολιτείας, καὶ τὰ λοιπά. Τί ἔχωμεν λοιπὸν ἡμεῖς νὰ εἰποῦμεν δια λόγου μας, ὁποῦ δὲν σταματούμεν, οὐδὲ ἕως θυμοῦ καὶ ὀργῆς, ἀλλὰ πολλάκις διώγνομέν τοῦ λόγου μας καὶ ἕως μνησικακίας; Τ ἄλλο, παρὰ νὰ κλαύσῃ τινὰς τοιαύτην ἐλεεινὴν ψυχὴν καὶ ἀπάνω θρωπον κατάστασιν; Ας προσέχωμεν λοιπόν, ἀδελφοὶ, καὶ ἀς βοη θήσωμεν τοῦ λόγου μας ὕστερα ἀπὸ τὸν Θεὸν, διὰ νὰ γλυτώ σωμεν ἀπὸ τὴν πικρίαν τοῦ πάθους τούτου τοῦ θανατηφόρου. Διότι καμίαν φοράν βάνει τις μετάνοιαν τοῦ ἀδελφοῦ του, όταν γένη ταραχή, ἢ σκάνδαλον τίποτες ἀνάμεσόν τους, καὶ πάλιν μένει καὶ μετὰ τὴν μετάνοιαν λυπούμενος· καὶ ἔχωντας λογισμούς και κοὺς πρὸς ἐκεῖνον· ὁ τοιοῦτος, δὲν πρέπει νὰ καταφρονήσῃ, ἀλλὰ νὰ τοὺς εὐγάλῃ τοὺς τοιούτους λογισμοὺς ταχέως, διότι μνησικακία χρειάζεται πολλὴν σπουδὴν, καθὼς εἶπα· χρειάζεται μετάνοιαν, χρειά ζεται ἀγῶνα, διὰ νὰ μὴν πολυκαιρίσῃ εἰς τούτους. Διότι, ἂν ἔβαλε μετάνοιαν, τὴν ἔβαλεν ὡς διὰ τὴν ἐντολὴν, καὶ τὴν μὲν ὀργὴν διὰ τῆς ὥρας τὴν ἰάτρευσε, πρὸς δὲ τὴν μνησικακίαν ακόμι δὲν ἀγωνί σθη· καὶ διὰ τοῦτο ἔμεινε λυπούμενος κατὰ τοῦ ἀδελφοῦ, διότι άλ- λο εἶναι μνησικακία, καὶ ἄλλο ὀργὴ, καὶ ἄλλο θυμὸς, καὶ ἄλλο ταραχή καὶ λέγω σας παράδειγμα διὰ νὰ καταλάβετε.