Σελίδα:Abba Dorotheos.pdf/78

φορίας.» Ὁ δὲ μικρότερος ἔλεγε· «συγχώρησόν μοι, Αββά, ὅτι δὲν μοῦ λέγει μετὰ φόβου Θεοῦ, ἀλλὰ ὡσὰν προστακτικά· καὶ νομίζω, ὅτι διὰ τοῦτο δὲν πληροφορεῖται ἡ καρδία μου, καθώς λέγουν οἱ Πατέρες.» Βάλετε τὸν νοῦν σας, καὶ ἰδέτε πῶς οἱ δύο ἐκατηγόρησαν ἕνας τὸν ἄλλον. Αλλοι δύο πάλιν, ἔστοντας νὰ σκανδαλισθοῦν ἕνας μὲ τὸν ἄλλον, καὶ βάνοντες ἕνας τοῦ ἀλ- λου μετάνοιαν, ἔμειναν ἀπληροφόρητοι· καὶ ὁ μὲν ἕνας ἔλεγεν, ὅτι δὲν μοῦ ἔβαλε τὴν μετάνοιαν ἀπὸ καρδίας, καὶ διὰ τοῦτο δὲν ἐπληροφορήθηκα, διότι ἔτζη εἶπαν οἱ Πατέρες· ὁ δὲ ἄλλος ἔλεγεν, ὅτι, ἐπειδὴ δὲν ἦτον κατηρτισμένος καὶ ἡτοιμασμένος πρὸς ἀγάπην εἰς ἐμένα, πρὶν νὰ τοῦ μετανοήσω, διὰ τοῦτο δὲν ἐπληροφορήθηκα καὶ ἐγώ. Βλέπεις πλάνην, ἀδελφέ; βλέπεις δια στροφὴν λογισμοῦ! ὁ Θεὸς τὸ ἠξεύρει, ἐκπλήττομαι, ὅτι καὶ αὐ τὰς τὰς νουθεσίας τῶν ἁγίων Πατέρων τὰς λαμβάνομεν κατὰ τὰ θελήματά μας τὰ πονηρὰ εἰς ἀπώλειαν τῶν ψυχῶν ἡμῶν· ἔπρεπε καθ᾽ ἕνας ἀπ' αὐτοὺς νὰ κατηγορήσῃ τοῦ λόγου του, καὶ ὁ μὲν ἕνας νὰ εἰπῇ, ὅτι δὲν ἔβαλα ἀπὸ καρδίας μετάνοιαν τοῦ ἀδελφοῦ μου, καὶ διὰ τοῦτο δὲν τὸν ἐπληροφόρησεν ὁ Θεός· ὁ δὲ ἄλλος νὰ εἰπῇ, ὅτι ἐγὼ δὲν ἤμουν ἡτοιμασμένος εἰς ἀγάπην πρὸς τὸν ἀδελφόν μου, πρὶν νὰ μοῦ βάλλῃ μετάνοιαν, καὶ διὰ τοῦτο δὲν τὸν ἐπληροφόρησεν ὁ Θεός. Ομοίως ἔπρεπε καὶ τοὺς ἄλλους νὰ κάμουν, ὁ μὲν πρῶτος ἔπρεπε νὰ εἰπῇ, ἐγὼ προσ- τακτικῶς λαλῶ τοῦ ἀδελφοῦ μου, καὶ διὰ τοῦτο δὲν τὸν πληρο- φορεῖ ὁ Θεὸς καὶ ὁ ἄλλος ἔπρεπε νὰ συλλογισθῇ, ὅτι ὁ ἀδελ φός μου μετὰ ταπεινώσεως καὶ ἀγάπης μὲ προστάσσει, ἀλλὰ ἐγὼ εἶμαι ἀνυπότακτος καὶ δὲν ἔχω φόβον Θεοῦ· ἀλλὰ κανεὶς ἀπ' αὐτοὺς δὲν ηὗρε τὴν στράταν νὰ κατηγορήσῃ τοῦ λόγου του, ἀλλὰ καθ᾿ ἕνας ἔῤῥηξε το βάρος εἰς τὸν γείτονα. Διὰ τοῦτο λοιπὸν δὲν ἠμποροῦμεν νὰ προκόψωμεν, οὔτε νὰ ὠφεληθοῦμεν εἰς τίποτες, ἀλλὰ μένομεν πάντοτε σαπισμένοι ἀπὸ τοὺς λογισμούς μας καὶ συντριβόμενοι ἕνας ἀπὸ τὸν ἄλλον, ἐπειδὴ ἀφήκαμεν τοῦ λόγου μας καθ᾿ ἕνας, καὶ δὲν φυλασσόμεσθεν, καὶ ἀπὸ τὸν γεί τονα ἡμῶν ζητοῦμεν τὸ ἀγαθόν. Καὶ ἐὰν καὶ παραμικρὸν φωτι