Σελίδα:Abba Dorotheos.pdf/69

συμβοηθεῖ τῶν δαιμόνων καθώς περ καὶ ὁ ἐφελῶν, συνεργεῖ τοῖς ἁγίοις Αγγέλοις. Πόθεν δὲ τὰ παθένομεν ταῦτα; διὰ νὰ μὴν ἔχω μὲν ἀγάπην, διότι ἂν εἴχαμεν ἀγάπην, ἠθέλαμεν βλέπῃ τὰ σφάλ ματα τοῦ ἀδελφοῦ μας, μὲ πόνον καὶ συμπάθειαν, καθώς λέγει, ὅτι ἡ ἀγάπη σκεπάζει πλῆθος ἁμαρτιῶν» καὶ πάλιν, «ἡ ἀγάπη δὲν λογίζεται τὸ κακὸν, πάντα στέργει, » καὶ τὰ λοιπά. . Αν εἴχαμεν λοιπὸν καὶ ἡμεῖς ἀγάπην, καθὼς εἶπα, αὕτη ἡ ἀγάπη ἐσκέπαζεν ὅλα τὰ σφάλματα, καθὼς καὶ οἱ ἅγιοι ὁποῦ βλέπουν ὅλα τὰ σφάλματα τῶν ἀνθρώπων· μὴ νὰ μὲ τυφλοί εἶναι οἱ ἅγιοι, καὶ δὲν βλέπουν τὰ ἁμαρτήματα; Ἀλλὰ καὶ τίς ἄλλος μισεῖ τόσον τὴν ἁμαρτίαν, ὡσὰν τοὺς ἁγίους; καὶ ὅμως δὲν μισοῦν ἐκεῖνον ὁποῦ ἁμαρτάνει, οὔτε τὸν κατακρίνουν, οὔτε τὸν ἀποστρέφονται, οὔτε τὸν συγχένονται, ἀλλὰ συμπαθοῦσι, λυ ποῦνται, νουθετοῦσι· παρακαλοῦσιν, ὡς μέλος ἀσθενημένον θερα τεύουσι, καὶ κάμνουν κάθε τρόπον διὰ νὰ τὸν σώσουν. Καθώς κάμνουν οἱ ψαράδες, ὅταν βάλλουν τὸ ἀγγίστει εἰς τὴν θάλασσαν καὶ πιάσουν μεγάλον ψάρι, καὶ καταλάβουν, ὅτι ταράσσεται καὶ πηδᾷ, δὲν τὸ σύρνουν παρευθύς βιαστικά, διότι κόπτει τὸ ῥάμμα καὶ γλυτώνει τελείως, ἀλλὰ τοῦ ἀρίνουν τὸ ῥάμμα ἀπολυτὸν, καὶ τὸ ἀφίνουν λέγει, νὰ πηγένῃ ὅπου θέλει καὶ ὅταν ἀπεικάσουν, ὅτι ἀπόστασε καὶ ἔπεσεν ἀπὸ τὴν ὁρμὴν αὐτοῦ, τότε πάλιν ἀρχέ ζουν νὰ τὸ σύρνουν ἀπὸ ὀλίγον ὀλίγον. Ἔτζη καὶ οἱ ἅγιοι μὲ τὴν μακροθυμίαν καὶ τὴν ἀγάπην σύρνουσι τὸν ἀδελφὸν, καὶ δὲν τὸν ἀποδιώχνουν, οὔτε τὸν συγχένονται. Ἀλλὰ καθὼς ἡ μάννα, ὁποῦ νὰ ἔχῃ, υἱὸν ἄσχημον, δὲν τὸν μισᾷ οὔτε τὸν ἀποστρέφεται, ἀλλὰ καὶ τὸν στολίζει περιχαρῶς, καὶ κάθε ἄλλον τρόπον κάμνει νὰ τὸν εὐμορφώσῃ, ἔτζη πάντοτε σκεπάζουσι καὶ στολίζουν καὶ βοηθοῦν, διὰ νὰ διορθώσουν καμίαν φορὰν καὶ ἐκεῖνον ὁποῦ πταίει, καὶ ἄλλον νὰ μὴν ἀφήσουν να βλαβῇ ἀπ' αὐτοῦ, καὶ νὰ προκό ψουν καὶ αὐτοὶ εἰς τὴν ἀγάπην τοῦ Θεοῦ. Τί ἔκαμεν ὁ ἅγιος Ἀμμωνᾶς; ὅτε ἦλθον οἱ ἀδελφοὶ ἐκεῖνοι, πρὸς αὐτὸν συγχυσμένοι, καὶ τοῦ ἔλεγαν, ἔλα νὰ ἰδῆς, Ἀββα, ὅτι εἰς τὸ κελλίον τοῦ ὁδεῖνος ἀδελφοῦ εἶναι γυναῖκα. Πόσην εὐσπλαγ