Σελίδα:Abba Dorotheos.pdf/66

Ας ἐξετάζη κάθ᾽ ἕνας τοῦ λόγου του καὶ τὰ ἐδικά του κακά. Με νον τοῦ Θεοῦ εἶναι νὰ δικαιώσῃ καὶ νὰ κατακρίνῃ, ὁποῦ ἠξεύρει τὴν κατάστασιν, καὶ τὴν δύναμιν, καὶ τὴν ἀνατροφὴν, καὶ τὰ χαρίσματα, καὶ τὴν κράσιν, καὶ τὴν ἐπιτηδειότητά του, καὶ ὁποῦ κρίνει εἰς καθ᾽ ἕνα ἀπὸ τοῦτα, καθὼς ἠξεύρει αὐτὸς μόνος· διότι ἀλλέως κρίνει ὁ Θεὸς τὰ ἁμαρτήματα τοῦ ἐπισκόπου, καὶ ἀλ λέως τοῦ ἄρχοντος ἀλλέως κρίνει τὰ τοῦ ἡγουμένου, καὶ ἀλ λέως τὰ τοῦ μαθητοῦ· ἀλλέως τὰ τοῦ γέροντος, καὶ ἀλλέως τὰ τοῦ νέου· ἀλλέως τὰ τοῦ ἀσθενοῦς, καὶ ἀλλέως τὰ τοῦ γεροῦ. Καὶ τίς δύνεται νὰ ἠξεύρῃ πάσας τὰς κρίσεις τοῦ Θεοῦ, πάρεξ αὐτὸς μόνος ὁποῦ ἐποίησε πάντας, καὶ ὁποῦ γινώσκει τὰ πάντα; Ἐνθυμοῦμαι ὁποῦ ἤκουσα, ὅτι ποτὲ ἔγινε πράγμα τοιοῦτον. Ἐπῆγεν ἕνα καράβι μὲ σκλάβους εἰς κάποιαν πόλιν, εἰς δὲ τὴν πόλιν ἐκείνην ἦτον μία παρθένος ἁγία κατὰ πολλὰ ἐνάρετη· καὶ ὡς τὸ ἔμαθεν αὕτη τοῦτο, ἐχάρη περίσσια, διότι ἐπεθύμα νὰ ἀγο βάση ένα κοράσιον πολλὰ μικρόν· διότι ἐλογίασεν, ὅτι λαμβάνω καὶ ἀνατρέφω αὐτὴν, καθὼς θέλω, διὰ νὰ μὴν ἠξεύρῃ καμίαν και κίαν τοῦ κόσμου τούτου. Καὶ ἔτζη ἔστειλε καὶ ἔκραξε τὸν καρα βοκύρην τοῦ καραβίου ἐκείνου, καὶ τὸν ἐρώτησε, καὶ εὑρίσκει αὐ τὸν ὁποῦ εἶχε δύο κοράσια κατὰ πολλὰ μικρά, καθώς ἠγάπα ἡ παρθένος· καὶ παρευθὺς τοῦ δίδει τὴν τιμὴν μετὰ χαρᾶς, καὶ λαμ- βάνει τὸ ἕνα κοράσιον πρὸς τοῦ λόγου της. Τὸ λοιπὸν, ὡς ἐκα- τέβη ὁ καραβοκύρης ἀπ' ἐκεῖ ὁποῦ ἦταν ἡ ἁγία ἐκείνη, μόνον ὅτι ἐπεριεπάτησεν ὀλίγον τίποτες, καὶ τὸν ἀπαντᾶ μία πόρνη πολιτική καὶ ἀκάθαρτη εἰς ὅλα, καὶ βλέπει τὸ ἄλλο κοράσιον μετ᾿ αὐτοῦ, ἐπεθύμησε νὰ τὸ πάρῃ· καὶ ἔτζη συμφωνεῖ μετ᾿ αὐτοῦ, καὶ τοῦ δίδει τὴν τιμὴν, καὶ τὸ πέρνει μὲ λόγου της καὶ πηγένει. Βλέπετε μυστήριον Θεοῦ; βλέπετε κρίμα (κρίσιν Θεοῦ); Ἐπῆρε λοιπὸν ἡ ἁγία παρθένος τὴν μικρὰν ἐκείνην, καὶ ἀνατρέφει αὐτὴν εἰς τὸν φόβον τοῦ Θεοῦ, ἑρμηνεύουσα αὐτὴν εἰς πᾶν ἀγαθὸν, καὶ διδά- σκουσα πᾶσαν τὴν μοναχικὴν κατάστασιν· καὶ κοντολογῆς εἰς πᾶσαν τὴν εὐωδίαν τῶν ἁγίων ἐντολῶν τοῦ Θεοῦ ἐπολιτεύετο. Τίς δύναται νὰ ἀποκριθῇ περὶ τούτου; Ἐπῆρε δὲ καὶ ἡ πόρνη